Hallo lieve allemaal,

Hoe is jullie koninginnedag verlopen? Geen rare dingen gebeurd in The Netherlands?
Hier in iedergeval niet want hier doen ze er niets aan (ja heb één balinese man gezien in het oranje gekleed).

Ik heb jullie verteld over (vorige week) maandag. We hebben het speciaal onderwijs geinterviewd. Het was toch een hele andere voorstelling dan wij hadden, we hadden toch wat andere informatie gekregen. Minder positief eigenlijk. Het is ook wel anders dan bij ons in Nederland; kinderen onder de 7 en met autisme worden niet toegestaan.
Deze maandag hadden we onze eerste ceremonie. Een ceremonie omdat we denieuwe locatie van Sjaki-Tari-Us, in Singaraja, gingen vieren. We hadden ons er op verheugd en droegen onze sarongs. Achteraf viel het best tegen. Er werden door de vrouwen offertjes neergelegd in elke kamer en buiten. Deze bestaan uit bamboe bladeren en er zit eten in en wierook. De vrouwen gingen bidden en de mannen ( Maaike en ik) zaten netjes te wachten. Daarna mochten we het eten uit de bakjes opeten. Er zat vanalles in, zoals fruit, rijst, koekjes en ook een eend. Het eten wat over was hebben we verdeeld. In warung Rasta hebben we ons toetje gegeten, fried pineapple. Er speelde een band en we kwamen in contact met twee jongens uit Amerika. Daar hebben we de avond bij gezeten.

Dinsdag 24-4 hebben we ons tweede interview gehad. Onze buurman Vic (tor) woont in Nederland maar is van oorsprong Indonesisch. Hij vind ons doel dat we hier zijn, zo goed, dat hij ons ondersteund met van alles; regelen van jongens die ons helpen zoeken naar tieners met een beperking tot het zoeken naar een soortgelijke stichting. Hij heeft veel contacten met de lokale bevolking, ook iets in ons voordeel!
De foundation waar we gingen kijken heet High5rehab, en het is in principe gericht op kinderen die een lichamelijke handicap hebben. Het is ook door een Nederlandse opgericht en ziet er allemaal keurig schoon en ruim uit. Maar ook deze mensen moeten het hebben van sponsoren in Nederland, niets wordt vergoed vanuit de overheid.
Na het interview zijn we dit gelijk uit gaan werken (goed he) maar daarna gingen we even een bananenpannekoek nuttigen bij een warung.
Daarna gingen we naar het strand, even bijkomen van de ochtend haha ;-) Nee we willen wel een beetje bruin worden en tot nu toe werden we dat niet doordat we vaak in de schaduw aan het werk zijn. Die avond aten we ook bij een warung aan het strand en kwamen we in contact met de eigenaresse A. en haar broertje D.
Dommingo speelde die avond voor ons, samen met een vriend, allerlei nummers op zijn gitaar. Later kwam er een groep jongens bij en daar hebben we nog de avond mee gepraat.
(Rob komt uit Oostenrijk, Arif uit Engeland en Micha uit Rusland).

Woensdag 25-4
Vandaag besloten we om naar de stichting te gaan. Er waren maar 3 kindjes aanwezig (wel de schattigste ;)). Daarna op huisbezoek bij een kindje dat al een paar weken niet is gekomen. De teachers gingen met hem aan het werk en praten ondertussen waarom hij al zolang niet is gekomen.
Na het huisbezoek, waar we al vrij vroeg mee klaar waren, zochten we de jongens op op het strand. We zaten op de strandbedden van de warung waar we gisteravond hadden gegeten. Deze mochten we zo gebruiken, zo af en toe koop je een drankje en dan is het goed. Die avond spraken we met de jongens af om uit eten te gaan. Nou het werd echt jongens uit eten hoor. We gingen naar die goedkope kraampjes, ja even google en je weet het. Het is goedkoop maar of dit nou zo'n goed idee was voor onze buik? Het meest betrouwbare eten hebben we geprobeerd. Daarna hebben we wat drank gekocht (jongens he) en cola en hebben op het strand ons feest voort gezet. Dominggo, zijn vrienden en de jongens maakte een kampvuur aan. We hebben nog een recept gemaakt van Rob (fruit en alcohol) en dat op het strand opgedronken. Maaike en ik besloten om die nacht door te halen want Vic, de buurman, had ons uitgenodigd om die donderdagochtend (4uur!!) mee de zee op te gaan en de zonsopgang te zien en eventueel dolfijnen. We dachten dat het beter was om de avond door te halen.
Nou tegen die tijd werd Maaike niet lekker en zag het niet zitten om 6 uur (dat was de planning) op een boot te zitten. En ik, ja had er wel en geen zin in. Ik heb het wel gedaan maar ooh wat was dat vermoeiend en tegelijkertijd ook weer de moeite waard.

Donderdag 26-4
Ik kwam al dronken van de boot af, ik voelde me niet echt lekker. Daarna hebben we gewacht totdat de vissersman zijn vrouw de vis had gebakken en de rest van het eten had gemaakt.
Ik zat samen met Vic en een franse jongeman te wachten, totdat ik het echt niet vol hield en ik mijn ogen sloot terwijl de locale bevolking om mn heen zat. (Hun lachen).
Na mn vismaaltijd (houd echt niet van vis, toch geprobeerd en hij smaakt wel anders dan bij ons) ging ik terug naar Maaike. We besloten om samen weer even naar het strand te gaan (om locals te ontmoeten die misschien een teenager wist met een verst. beperking). Hmm dat werd een ochtendje zonnen wat uitliep naar een tempel bezoek. Samen met de jongens, die toch niets aan het doen waren, besloten we om tempel Bedugul te bezichtigen (tempel op het water). Deze lag achter de bergen en was nog was een stukje rijden.
Het was een bochtige trip door de mountains maar wel een leuke trip. We kwamen aan bij de tempel, en ondanks zijn populariteit, viel hij toch een beetje tegen, zowelde tempel zelf als deinformatie die erover te vinden isals je daar aankomt.Ach gelegen op het Bratan kratermeer, en met zijn 11 trappetjes hoog (even google kom je er ook achter), was het toch wel weer een leuk tripje. We werden overspoeld door Japanners die maar al te graag met ons op de foto wilde. Op een gegeven moment stonden we met een groep van wel 20 Japanners! Na de tempel zijn we teruggereden en bij een ander meer iets gegeten. We hebben de omgeving even verkend en kwamen onverwacht een andere tempel tegen die ook in het water ligt. Deze was alleen verlaten en iet wat vervallen. Maar toch leuk om zoiets te ontdekken! Na een helse tocht terug (waar we een kleine race deden om zo snel mogelijk beneden te komen en ik hem op mn scoopy nog had gewonnen) zijn we weer naar het strand gegaan.
Daarna opgeknapt en gegeten bij de warung aan het strand. Die avond had Dominggo weer een kampvuur gemaakt en dronken we de balinese alcohol; arak, niet te zuipen!

Vrijdag (27-4) hadden we twee interviews met gezinnen met een zoon met een beperking. Buurmman Vic had geregeld dat twee balinese jongens op onderzoek uitgingen om tieners met een beperking te vinden. Ze hadden hun werk goed gedaan, we hadden er meteen twee! we waren erg blij met deze vooruitgang, want nu loopt het onderzoek eindelijk echt!
Ik had wat slaap tekort vanmijn vissersavontuur en voeldeme niet lekker worden waardoor ik die middag heb geslapen. Maaik vermaakte zich met Arif op het strand, gelukkig anders zaten we met zn 2e...'S avonds zijn we met Arif (Rob en Mischa waren al weg) gaan eten in het centrum van Lovina. We hebben daarna nog een drankje gedaan in de pocobar waar we eerder zijn geweest. Daar speelde een live band en hebben we lekker gelounched. Maar mijn maag voelde toch niet prettig aan waardoor we rond 00.00 weer gingen.

Zaterdag (28-4) hebben we heel rustig aangedaan. Ik lag de hele dag op bed, tezweten en met hoofdpijn.In de namiddag contacte ik met Thijs, hij zei dat ik beter Tedi even kon bellen.Tedizat zelfin Denpasar maar hij regelde Metri (een van de teachers) zodat we naar een dokterkonden gaanDaar kreeg ik een antibioticakuur, iets voor mn koorts (37.8) en voor mn maag. Die avond begon ik wel weer p te knappen.
Maar zondag voelde ik me nog niet helemaal lekker, toch kon ik nu wat verslagen gaan maken die ik al een tijd niet meer had geschreven (voor school) door de omstandigheden.
Daarna hebben we nog even met D en zijn vrienden op het strand gehangen, hier kwamen nog chinese meiden, een nederlandse, een franse en een finse erbij zitten. Toch maakte we het niet laat want ik was nog niet helemaal ok.

Maandag; QUEENSDAY!
We hadden smiddags nog twee interviews dus deze dag konden we rustig aan doen. We konden uitslapen maar we werden allebei om 00.00 uur snachts wakker. We droomde dat er mensen in de kamer zaten en toen zaten we tegen elkaar te praten in het engels dat ze in het engels moesten praten (vaaag) en die nacht nog een keer wakker geworden doordat onze huisbaas de gekko gaat 'gekkoen'. Woow het leek wel alsof hij naast me zat.

Onze koninginnenochtend bestond uit huiswerk maken en rustig aan doen. 'S middags hadden we weer twee interviews met gezinnen, maar dit viel tegen. De tieners hadden allebei een lichamelijke beperking in plaats van een verstandelijke. Niet onze doelgroep dus.
'S middags heeft het hier keihard geregent. 'S avonds zijn we naar een hotel/restaurant gegaan met een Nederlandse eigenaar gegaan en hebben we daar, als echte hollanders, patat, kroketten en frinkandellen gegeten. Daarna zijn we nog een biertje gaan drinken in het centrum. Al met al dus toch nog best een koninginnendag gevoel (:
Gelukkig voelde ik me weer beter anders hadden we dit niet gedaan!

Dinsdag (1-5) hebben we rustig aan gedaan sochtends. We zijn daarna een hele tijd op het strand gaan liggen. Ondanks dat we ons hoofd onder de parasol hadden, is die toch verbrand

'S middags hadden we de afspraak met de Nederlandse man voor zijn huisje, maar door misverstanden is dit niet door gegaan. We blijven dus gewoon verder zoeken! 'S avonds hebben we gegeten bij een warung en daarna weer naar het strand gegaan om wat te drinken. Dominggo en zijn neef waren er ook en hebben weer liedjes op hun gitaar gespeeld.

Vandaag, woensdag (2-5) zijn we weer naar Selat, de stichting gegaan. Het was weer leuk om alle kindjes te zien! Daarna hebben Dominggo en zijn neef ons een aantal kamers laten zien, maar waarschijnlijk zijn wij te verwend, want het was allemaal niet goed genoeg (geen normale wc, geen douche, slapen op de grond, weinig ruimte etc.). Ze zullen wel gedacht hebben 'rijke balanda people'. Daarna zijn we met zijn vieren naar een waterval in de buurt gereden. Het was heel erg mooi!! We hebben er ook gezwommen in het koude water, maar het was heerlijk, omdat het de hele dag al zo warm was. Op de terugweg kregen we een enorme regenbui over ons heen en leek het net alsof we met kleren en al in het water waren geweest. Net even lekker gedoucht en straks gaan we met Dominggo en co naar een ceremonie waar we de balinese dans kunnen bewonderen. Ben benieuwd of deze ceremonie wel interessant is!

SAMPA JUMPA lieve allemaal!
De tijd gaat zoooo snel voor ons gevoel dat we ook zoveel mogelijk genieten en daardoor lijkt het alsof we niets doen (oke met de studenten in nl kunnen we het misschien ook niet vergelijken). Maar dit is echt zooo'n mooie kans om te doen, werk/studie afwisselen met de balinese cultuur,natuur en tempo is echt super!
Liefs x