Lieve allemaal,

Mijn laatste verslag vanuit Lovina en ik ben bang ook vanuitIndonesie.Ik heb besloten om mijn laptopbij Annika van de warung achter te laten.
En ja, je heb gelijk Marjo, ik vlieg natuurlijk 11 juni. April wordt een beetje moeilijk met mn budget denk ik....

Vrijdag (1-6)We zouden vroeg op staan maar de man die het had voorgesteld lag zelf te pitten, grr. Ik ben maar even op de pc gegaan. Om 10.10 kwam D. ons halen, we hebben wat souvenirtjes gehaald in het centrum.In de middag zijn we naar Munduk gereden, wat meer naarbeneden ligt.We gingen rond 12 uur weg en rond half 2 zijn we even gestopt om wat te eten. De reis erheen was beautiful, ik denk echt één van de mooiste trips die we tot nu toe hebben gemaakt. We hebben heel veel prachtige (diepe) rijstvelden gezien en alles was zo zuiver groen! In Munduk wilden we koffie, thee, vanille en kruidnagelplantages zien, waar deze omgeving om bekend staat, maar die hebben we uiteindelijk niet gevonden. Niemand begreep me, ook niet als ik zei 'kopi' ipv koffie, want zo spreken ze het hier uit. Jammer! We reden door en kwamen toen een watervaltegen.We moesten een stukje door een heel mooi stukje groen lopen en bij de waterval aangekomen waren we heel even de enigen toeristen. Een heel mooie waterval waar we helemaal onder konden staan, maar dat hebben we niet gedaan. Wel heel dichtbij gekomen, dus we hebben even lekker een koude douche gehad. We liepen een stukje verder, een beetje jungle gevoel.Daarna reden we dezelfde route terug, maar dit was niet erg! Rond kwart voor 5 waren we thuis,allemaal kapot. Je moet je zo concentreren op de weg dat je na zo'n lange trip best moe bent.Daarna naar het centrum van Lovina om te gaan eten bij Kakatua. Daarna ben ik nog naar de warung gegaan. Ik heb gezellig met een Amerikaanse lerares gepraat, ze heeft een broer die in NL woonde. Leuk!

Zaterdag (2-6)
Vandaag rond 08.00uur opgehaald door Komang (driver Selat). We gingen namelijk naar Denpasar! Hij vertelde dat Pak Tedi niet mee ging maar Wian en Metri wel. En omdat Pat ook mee ging, vroeg ik me wel af of we genoeg ruimte hadden in de auto. We gingen namelijk de spullen van het ingezamelde geld. Het was een lange trip en omdat ik amper had geslapen sliep ik in de auto verder. We kwamen om 10.45 aan in Denpasar. We gingen naar de Carrefour, deze is zoooooooveel groter dan Singaraja en ze hebben er alles. We keken onze ogen uit, alles was in zoveel keuze's. Na 2 uur hadden we bijna alles wat we wilde kopen. We gingen alleen nog naar de Hypermaret kijken voor de rest (ook een grote supermarkt). Maar eerst even eten bij de KFC. Ik herkende het gebouw wel waar we naar toe reden, maar dacht altijd dat het een gallerij was maar het bleek dus een groot shoppingscentrum te zijn. Hier waren allerlei merken te vinden van Bodyshop tot Quicksilver. We kochten in de supermarkt nog een aantal spullen maar verder konden we het niet vinden. We besloten om dit in Singaraja verder te kopen. De klok tikte maar door (gelukkig maar) maar ik wilde ook nog wel even voor mijzelf kijken en dat dacht Wian nou gelukkig ook. We zijn er toch maar één keer, dus waarom niet heel even nog. Pat en Maaik gingen alvast terug naar de auto. Maar helaas kon ik geen leuke dingen vinden. Om 15.50 vertrokken we weer naar het Noorden maar het was ontzettend druk op de weg, iedereen heeft weekend!
In de bergen viel de verwachtte regen en daarna werd het snel donker. We waren uiteindelijk rond 19.00 pas thuis. Dewa (eigenaar huis) kwam al meteen naar ons toe, hij had ons gister uitgenodigd om zijn eten te proberen en hij had vandaag al voor ons gekookt.
We hadden niet veel trek want we hadden onder weg nog 'kerupuk' gekocht. Toch een klein beetje gegeten. We gaven stieken wat aan de katten gnene. Ik ben die avond alleen naar het strand gegaan, de Balinese en Amerikaanse studenten waren er. Daarna nog even met een Italiaan gepraat. Oei D. werd een beetje jaloers? Haha....

Zondag (3-6)
We hadden als ontbijt gebakken ei en kipvingers. Die moesten op want vandaag gingen we verhuzien naar Perama. Daar hebben we allebei ons eigen huisje. Ondertussen de was nog even snel gedaan en daarna koffer ingepakt. De koffers gingen we uiteindelijk maar als eerst vervoeren en hoe; achterop de scooter met één hand rijden en één hand de koffer vastgehouden. Het zag er heel grappig uit en dat wisten de Balinezen ook...
Het was toch maar 2 minuutjes op de scooter. Uiteindelijk hebben we alles zo vervoerd. Om 14.00 waren alle spullen er en toen konden we eindelijk ons eigen plekje opzoeken. Wel fijn hoor een eigen huisje voor mijzelf! Daarna naar het strand gegaan voor een frisse duik. Daarna allemaal even op de pc, want ja hier hebben we weer wifi.
We aten die avond bij de warung, en we zaten allemaal (zelfs pat) vol! We gingen lopend naar huis, wat voelde dat weer fijn en vertrouwd!.

Maandag (4-6)
We gingen vandaag naar Selat, we wilde Pat de kids laten zien en afscheid van ze nemen. Even snel een snoepje voor ze gekocht. Pak Tedi was er nog steeds niet. We maakte foto's ter herinnering. Na de klas gingen we met Wian en Metri de overige spullen kopen; verf, kralen en een heleboel kookspullen incl ricecooker. We aten onderweg in een warung , maar dat was erg spicy! Vervolgens bracht Komang de spullen naar de nieuwe locatie, daar hebben wij het allemaal even uitgepakt en er foto;'s van gemaakt. (Deze volgen nog!)
Daarna gingen we naar huis om ons op te knappen. Om 16.30 wilde we wat gaan eten omdat het vanavond Full Moon ceremonie was en Wian had ons uitgenodigd om bij haar thuis om te kleden. Iets kleins eten voor die tijd werd erg lastig en dus waren we wat later. We zaten namelijk in een restaurant waar Pat zich helemaal happy voelde.
Eenmaal bij Wian moest ik een Kebaya aan, een soort blousje maar... de dames zijn hier een stuk smaller en ook aan de voorkant dus mijn knoopjes gingen af en toe los, oops.
Daarna naar de grootste tempel van Singaraja gegaan, waarvan ik de naam niet kan onthouden en zelfs sommige Balinezen er moeite mee hebben.
We deden ook mee aan het bidden, wat moet voordat je de tempel betreed. We keken maar een beetje af van de echte Balinezen. We werden besprenkeld met water en moesten dit ook opdrinken, wel bijzonder. Het schijnt je lichaam te reinigen... We kregen ook rijst op ons voorhoofd (voor een goede gedachte) en op onze keel( goede stem).
Het duurde wel lang want na de ceremonie was nog een theaterstuk, we izjn op een gegeven moment weg gegaan en naar Penimbanang beach gereden voor een juice. We praatte ook nog met een vriend van Wian, die mij wel erg vaak aanraakte hmmm help!
Daarna ben ik heel even naar de warung op het strand gereden, iedereen vond mijn Balinese kledingstijl erg leuk!

Dinsdag (5-6)
Vandaag weer een kort nachtje, 01.00 slapen en om 4.30 eruit want ik ging alvast naar de warung. Vandaag gingen we namelijk dolfijnen kijken! Maar dit was pas om 06.00 daarvoor heb ik samen met D gebakken bananen gemaakt voor ons Pat, Maaik en mij. We zagen de zon mooi opkomen en niet veel later ook vele bootjes. Op een afstand telde ik er al 35. Hellup, wij doen weer eens een activititeit. Gelukkig hebben we wel dolfijnen gezien! Maar elk bootje ging er dan ook als een gek achteraan.
Daarna ontbeten bij Perama. Vervolgens gedouched en daarna ging ik met D. naar de universiteit in Singaraja, we waren uitgenodigd door de Amerikaanse studenten. Ze hadden interessante presentaties, wat ging over hun onderzoek!
Na de 3e gingen we weg want D. was erg moe. Ik ging toen lunchen bij A. in de warung.
(D= Dominggo en A= Annika;)). Daarna ging ik aan mijn huiswerk, Pat en Maaik gingen toen net naar het strand.
Ik lag later even te pitten maar werd door ze wakker getrommeld. We gingen wat eten in het centrum, bij de pizzahut. We dronken daar ook want bij de Zigizbar, waar we vaak na het eten heen gingen, was het druk!

Woensdag (6-6)
Vandaag gaan we snorkelen bij Menjangan Island, een klein onbewoond en beschermd eilandje wat in het nationale park van West-Bali ligt. We hebben 1,5 uur gereden en ondertussen kwam er een stoet langs, wat een uitvaartstoet bleek te zijn. We kwamen uit bij een plaatsje waar vandaan je met een boot naar het eiland kon varen. We hebben een mooie prijs afgesproken en zijn toen de boot op gegaan, samen met Wyan de gids. Het was een half uurtje varen met de boot en de zee was heel mooi blauw. Aangekomen bij het eiland lagen er nog veel meer boten en moesten we in het water springen om bij de kant te komen. We trokken de flippers aan en het masker op. Toen gingen we met Wyan onder water. Prachtig! Wat een leven onder wat en wat een kleurrijk koraal en heel veel verschillende soorten, kleurrijke vissen! Het was echt super mooi! We leerden ook om helemaal onder water te gaan, zodat Wyan foto's kon maken. We hebben nemo-vissen gezien, blauwe zeesterren, tijgervissen, naaldvissen en nog veel meer! Het koraal hield op een gegeven moment op en was het net een super steile rots naar beneden in het water. Het liep daar ineens recht naar beneden en zwom je opeens in alleen heel blauwe zee, waar je niks kon zien, omdat het zo diep was. Er zwemmen daar ook haaien, maar gelukkig hebben wij die niet gezien. Op een gegeven moment gingen we even rusten en naar een ander plek gevaren, waar het een stuk rustiger was. Daar hebben we even gezeten en gegeten en gedronken en zijn toen het water weer in gegaan. Wauw! Zo veel mooie en verschillende vissen heb ik nog nooit gezien en zo mooi koraal ook niet. We hebben ook nog zeesterren vastgehouden, wat aanvoelde als steen, heel gek. We hebben daar nog een tijdje rond gezwommen en zijn toen weer terug gevaren. Toen moesten we de tocht weer terug maken. Thuis aangekomen zijn we meteen in slaap gevallen, omdat het toch wel erg vermoeiend was. Na 2,5 uurging ik Pat en Maaike maar eens wekken, het was al half 8! We hebben even gedoucht en zijn naar het centrum van Lovina gereden, waar we bij Lumbung (een restaurant met Nederlandse eigenaar) gegeten hebben. Daarna nog even naar het strand, Pat en Maaik bleven niet zo lang. Ik wel, ik nam ook afscheid van de Amerikanen die gaan morgen naar Ubud en dan naar huis.

Donderdag (7-6)
Mamsie jarig, gefeliciteerd!
Vandaag was het bewolkt, maar goed dat we gister hebben gedoken. Ik heb de dag besteed aan mijn huiswerk, het zijn de laatste loodjes! Maar het echte laatste werk doeik thuis.
Daarna naar het centrum gegaan voor een lunch, ik had trek, logisch het was al 13.30! Daarna wat gezocht om te kopen voor de teachers. Morgen onze laatste dag. We gingen naar Singaraja om daar wat te kopen. Verder niet veel bijzonders gedaan vandaag.
Savonds nog naar PP beach gegaan voor een interview met Thuty haar neef. We gingen 22.00 uur naar huis.

Vrijdag (8-6)
Vandaag van de andere groep afscheid genomen en van de teachers uiteraard. :( Ik ga ze missen! Daarna bracht Tedi ons naar een warung waar we met zn alle gingen eten. Hmm deze was heel goedkoop, waarom wisten we dit niet eerder? 7.000 voor een nasi goreng, betekend 60 cent ongeveer.
Daarna gingen we naar huis, even opknappen, zee in en nog wat huiswerk gemaakt. Het was een relax dagje. Savonds zijn we met Wian naar een verjaardag gegaan, waar iedereen buiten op de grond zit en sterke drank drinkt. Poe geen bintang dus heeft Pat even wat lichters gehaald. We gingen hier ook niet te laat weg want we hadden niet veel te bespreken met ze.

Zaterdag (9-6)
Pat en Maaik gingen vandaag naar het westen, Nationaal Park. Ik wilde mijn huiswerk afmaken en heb een verstandige keuze (voor mijzelf) gemaakt. Achteraf schijnt dat ik ook niet veel heb gemist. Het was niet echt een jungle zoals zij dat hadden voorgesteld. Helaas. Ik was inmiddels aardig opgeschoten. Ik ben nog even naar het strand gegaan om de gezelligheid op te zoeken. Annika bracht me nog even weg voor de was te doen, we haalde gelijk Bakso (meatballs) in een soepje, hier staat Bali wel om bekend maar ik had het gewoon nog nooit geprobeerd. Daarna even geskyped. (Had ik al een maand niet gedaan!) en een hotel in Jakarta geboek.
Die avond sprak ik met Wian af, ze had nog een cadeautje voor ons; een Bali t-shirt en een waaier. Heel lief! We gingen alvast naar de warung en later kwamen Pat en Maaik ook.
We aten daar wat maar het werd niet laat. Er waren weinig gasten verder.

Zondag (10-6)
Hehe... Mn verhaaltjes worden steeds korter, maar mn batterij van mn laptop is ook bijna op.
Vandaag..... Ja echt mn laatste dag vandaag...... Ik nam afscheid van Maaike en Patrick die om 09.00uur werden opgehaald door de taxichauffeur Eddy. (Hij heeft Pat ok opgehaald). Hun gingen nar Amed en ik blijf nog één dag hier. Ik vlieg morgen naar Jakarta.
En toen was ik ineens alleen.... Ik had al met Annika afgesproken om naar Singaraja te gaan, dit deden we meteen toen pat en maaik weg waren. We gingen shoppen! Maar alles was te klein. Helaas.... Ik heb wel een bh gekocht en een ketting, erg leuk, hier was ik al op zoek naar in NL maar kon het niet vinden. Daarna hebben we ook eten gekocht, voor het eerst Babi Kuling geprobeerd (varken van het spit). Het was best oke, wel wat harde stukjes maar gewoon eten. Ik heb het gedaan en het is best te doen. Zo leer je nog echt eens het Balinese food kennen. Ik ben blij dat ik zo een dagje met Annika op getrokken ben en dat ze tijd had om erop uit te gaan want ze is de eigenaar van de warung.
Het is erg bewolkt vandaag maar hartstikke warm. Ik heb dit verslag nu af maar duik gelijk de zee in. Daarna komt mn koffer wel etc. Ik denk dat ik nog even lekker een massage neem, hmmm....

Adios Amigos. Dit is echt mn laatste verslag.Ik neem helemaal niets mee naar Java zodat ik daar niet mee hoef te sjouwen. Ik kom toch terug in lovina met mn ouders en haal dan de spullen wel op. Tjoh.... het voelt een beetje alsof ik naar huis ga maar ik heb gewoon nog 3 weken vakantie! Lieve allemaal, bedankt dat jullie me altijd hebben gevolgt in mijn verhalen. Scheelt een hoop uit te leggen. Ik zal dit mooie eiland gaan missen maar ben van plan om zeker terug te komen. Het eten zal ik trouwens niet missen, ik verlang naar het Nederlandse brood,vleeswaren,groente en kaaaaaaaaaas! Daarnaast krijg je er hier zoveel voor terug, vriendelijke mensen, mooie natuur, goed weer, altijd happy in Bali. Alhoewel de laatste week wel moeizamer ging. Ik kijk er naar uit om mijn ouders te zien.

With love and Sampa Jumpa!

Evelien