Lieve allemaal,

Weer bedankt voor de reacties, het gaat inderdaad erg goed met me. Maar de tijd vliegt echt voorbij en doordat we nu pas sinds 2 dagen wifi hebben bij het 'hotel', kan ik jullie nu pas een update geven. Ga er maar weer even voor zitten.....

Vrijdag (jumat) 25-5. Een heldere,warme dag.

Na een nacht waarbij ik elke 2 uur zo ongeveer de klok heb gezien, ging ik er om 08.00uur uit. We hadden vandaag vrij en besloten om 's middags naar het strand te gaan. De ochtend hebben we doorgebracht met het kaartspel. Voordat we naar het strand gingen hebben we hier even geluncht (scheelt geld). Daarna een duik in zee, want het was echt heel warm. We lieten ons nog een keer masseren, Maaik had last van haar rug en mij leek het me gewoon wel lekker. Nou ik had een harde tante, zo fijn voelde het allemaal niet. Rond 17.00uur gingen we eten halen bij de bakso kraampjes. Locals verkopen hun eten in van die rijwagentjes. Vaak zijn dit gefrituurde hapjes, omelet, rijst, sate etc. In het begin van onze reis deden we hier niet aan, veeeel te veel risico! Maar nu wilde we toch wel een Nasi Kuning (gele rijst met noodle,aardappel,tempé,peper en soms nootjes) proberen, want deze eten we ook vaak bij de stichting. We namen de rijst, tofu en gebakken bananen en waren in totaal 16.000rp kwijt, ruim een euro! En het smaakte (thuis) erg lekker, dus we willen dit wel vaker eten.

Zaterdag (sabtu) 26-5
Opnieuwe een mooie dag en omdat we morgen ochtend, ja op zondag, een interview hebben, kozen we ervoor om vandaag te reizen. Maar eerst gewacht op de handdoekenwas. Uiteindelijk rond 10.30 vertrokken. We gingen nu, weer op één scooter, naar het oosten van Bali reizen. Het was druk onderweg en we wisten niet waarom. Later op de doorgaande weg naar het oosten reden we zo'n gemiddeld 60-80 km p/u omdat het erg rustig was. We reden een hele tijd langs de kust waar mooie kleine parkjes met palmbomen waren gevestigd. Aan de andere kant zagen we Mount Batur liggen. We zochten naar een mooi,rustig stukje strand want het strand schijnt al witter te worden als je rijd naar het oosten. Maar dit duurde een tijd, toevallig kwamen we onderweg een bordje met ‘highest waterfall' tegen, we besloten om deze te bekijken en even van de scooter af te gaan. Eerst moesten we een balinese gids duidelijk vertellen dat we de route zelf wilden vinden, dat we geen geld aan hem wilde besteden om vervolgens ieder 10.000 betalen voor entree om ons plan te kunnen uitvoeren. Het was een leuke, avontuurlijke, natuurlijke route. Erg mooi, we liepen richting de berg en kwamen verschillende bomen en struiken tegen; ananas, citroenblad, pepertjes, vanille. Maar helaas was er ook een balinees gespot met een camera die hij leuk op ons richtte. Hebben wij weer.
We gingen even wat drinken en hoopte dat hij ons inhaalde, maar nee die gozer ging met ons praten en liep vervolgens de hele weg met ons mee. Bij de waterval aangekomen was er een groep met lokale jongeren en omdat de griezel met de camera ook nog mee liep, wilde we echt niet in onze bikini een ‘douche' nemen in de waterval. Helaas maar goed. De waterval ‘Les' is 40 meter hoog, wel een normale hoogte als ik het vergelijk met de Git Git. Je kan nog hoger klimmen want er zijn er in totaal 4 onder elkaar. Maar dit leek ons geen goed idee op de teenslippertjes. We namen foto's en er was ook een beest ‘balang' ofzo, een heel apart beestje die we hebben vastgehouden (ieks). We konden snel vluchten toen de engerd half naakt in het koude water lag. Op de terugweg nog allerlei apenfoto's gemaakt (van onszelf) maar ondertussen brak de slipper van Maaik, hihi. Bij terugkomst even lekker gegeten bij de warung, rijst met noodle, omelet en kip (was naar kaas smaakte). We konden er weer even tegen aan. We besloten om wel weer terug te gaan want het was al 14.30 en we hadden voor vanavond een afspraak. Onderweg kwamen we een strandje tegen waar we nog even gingen stoppen, het was zo'n parkje met allemaal palmbomen. We hebben daar nog foto's gemaakt maar zijn er niet lang gebleven. Daarna ging Maaik terug toeren op mijn slippers. Eenmaal thuis even gedoucht en toen de noodles opgemaakt die we hier nog hadden liggen. Om 19.30 haalde Putu ons op om naar de balinese muziekbattle te kijken, maar wat bleek, het was een heel festival. Vandaar de drukte vanmorgen... Gitarist Bali (van het strand) zou daar optreden maar we zagen hem niet. We werden ontzettend aangekeken door de locals, want we waren ook de enige toeristen. De battle zelf was niet heel bijzonder, de muziek is heel apart; het gaat de hoogte in en dan stopt het ineens, niet echt mijn stijl maar leuk om een keer te hebben gezien.

Zondag (minggu) 27-05
Vanmorgen werd ik een beetje brak wakker. We gingen vandaag met Wian en Metri naar een dokter, wie een dochter heeft met down syndroom. Tedi is christen en ging vandaag niet met ons mee en bevond zich in de kerk. Het was echt een amazing groot huis en de vader was heel open. Het meisje lag zelf op bed en zei niet veel. Ik merkte dat de ouders minder vroegen over onze afkomst. Ik denk doordat ze toch wel wat meer in aanraking zijn geweest met westerse mensen. Na het interview vroegen Wian en Thuty vroegen ons mee uit maar ik was erg moe en wilde gaan slapen. Na het middageten ging ik op internet op mijn ticket te boeken naar Jakarta. Het was even een gedoe omdat ik hier geen visa/mastercard heb, maar het is gelukt dankzij mijn papsie, thanks dad! Ik vlieg maandag 11 april om 13.10 naar Jakarta, spannend zo'n grote stad! Daarna nog even het één en ander gekeken en gedaan op de pc, toen kwam Maaike ook. Zij ging verder en ik lag om 16.00 nog even een uurtje in de zon. We aten bij de warung, wel erg vroeg voor de balinese stijl namelijk om 18.00 maar we hadden trek. We bestelde de pie, die de vorige keer nog zo koud was, maar dit keer kregen we geen pie, alleen chicken curry L Jammer...

Maandag (senin) 28-05
Weer wakker geworden door de buren, die nog steeds boren en zagen en wat al na 06.00uur begint. We besloten om na het ontbijt aan de schoonmaak te gaan (het huis hebben we nog geen 1 x gesopt in de twee weken dat we hier zitten, ach balinese stijl). We waren lekker op weg totdat ik om 10.30 een sms kreeg van Tedi; of ze direct naar de stichting konden komen om te bespreken wat de tieners nodig hebben (wat we kunnen kopen van ons budget). Ik zat nog met mn handen in het sop dus had even de klus afgemaakt. Rond 11.00uur stonden we paraat bij de stichting. Rama, een kindje, zag ons en werd helemaal enthousiast, hij pakte onze handen en we moesten hem naar de bus brengen. Erg leuk, de herkenning van de kids.
Daarna maakte we een lijst met spullen en aten daar Nasi Kuning met ze mee. We gaan komende zaterdag naar Denpasar naar een grote supermarkt waarbij ze ook allerlei huishoudelijke spullen verkopen. Maar eerst gaan we dan naar Ubud omdat Pak Made (driver Ubud) ons dan daarheen kan brengen. Pak Komang (driver selat) brengt ons dus naaar Ubud. Ditzelfde tripje gaan we woensdag ook (al) doen, wel snel achter elkaar maar dan is het maar gebeurd. Het is vandaag nog twee weken dat ik op Bali ben dus de tijd vliegt! Daarna gaf Tedi aan dat we de rest van de week vrij waren, joepie! Toen zijn we naar Lovina gereden omdat we de scooter een week langer willen verlengen. Dit was allemaal geen probleem, er werd geen notitie van gemaakt o.i.d.
Daarna hebben we geïnformeerd bij het Excelsior hotel, daar kun je zwemmen met dolfijnen maar we horen er verschillende berichten over dus wilde we eerst informeren. We konden niet eerst kijken (moesten we 60.000 voor betalen) hoe de dolfijnen er bij ‘liggen' dus hebben we besloten om het niet te doen. Daarna hebben we bij Perama geïnformeerd over twee aparte huisjes omdat Maaik natuurlijk binnenkort met haar vriend wilt slapen. Deze waren toch iets duurder dan verwacht en dus keken we verder maar deze waren nog duurder. We willen toch Perama dan boeken, hebben we ook wifi en breakfast.
Daarna hebben we eerst de schoonmaakklus in huis afgemaakt. En toen gerelaxed. We haalde weer bij de bakso kraampjes ons eten, wat erg goed bevalt en toen gingen we naar de warung. Bij de warung zat Gitarist Bali al op ons te wachten, we gingen met hem mee naar het festival waar we zaterdag ook waren. Nu waren alleen de kinderen tegen de moeders tegen elkaar aan het spelen. En omdat het de groep was van Gitarist, wilde hij het ons graag laten zien. We kwamen nu nog dichterbij het podium, we gingen op de foto's met de vrouwelijke danseressen en stonden in de eerste rij om alles te mogen zien. Alleen na een uurtje hadden we het ook wel gezien. We stonden ook nog tussen andere (niet lekker ruikende) balinese locals dus we werden ontzettend aangekeken.
De balinese dans is heel apart, rustig maar toch bijzonder. De muziek gaat heel wisselend, van snel tot stoppen (zoals ik al eerder vertelde). Na anderhalf uur gingen we weer terug naar de warung om nog even wat te drinken. Vervolgens rond 23.00 gaan slapen....

Dinsdag (selasa) 29-05
De morgen rustig doorgebracht, ik had mijn huiswerk al gedaan maar Maaik nog niet. Dus we deden pelan-pelan (rustig aan). Daarna naar het strand gegaan, Maaik op wifi bij de buren en ik heb een tijd met Annika gepraat voordat ik ging zonnen. Het was erg warm vandaag. Later lagen we met zn twee op het strand en bestelde om 15.30 nog een jaffle. Maar hierdoor besloten we dan om geen uitgebreide avondmaaltijd te nemen. Tot 18.00 uur op het strand gelegen en toen doorgereden naar de bakso karretjes. (Heb ik daar al over verteld?) Het lokale eten aan de weg. We bestelde voor ieder een nasi kuning (gele rijst, beetje noodle, beetje groente en tofu) met wat tempé en daarnaast wat gefrituurde hapjes. We aten dit thuis op tijdens het spelen van een potje Yatzee. Daarna gedouched, de huisjes bij Perama geboekt voor een week en nog even gekeken op het strand, het was druk dus zaten we aan de bar. Een grote groep Amerikaanse studenten/leraren zaten er. Wel erg leuk hoor, ze zijn heel anders dan ons; een knuffel geven bij aankomst en als we weer weg gaan, erg leuk. Herkenbaar Pat? Ze zijn ook altijd geïnteresseerd in wat wij doen etc. Ondanks dat gingen we op tijd naar huis want morgen vroeg op.

Woensdag (rabu) 30-05
Vandaag vroeg uit de veren omdat we een lange trip naar het zuiden zouden gaan maken; ons visa in Ubud ophalen en vervolgens door naar het vliegveld. We werden dit keer niet eens gewekt door de buren, wat bleek? Ceremoniedag... in de meeste gevallen ligt het werk dan stil. Moesten wij nou net op deze dag er zo vroeg uit? Ach, slaap wel weer bij in de auto. Alhoewel dat niet zo gemakkelijk ging, grotendeels moesten we namelijk door de bergen. Vooral op de heenweg werden we er een beetje misselijk van, met de scooter heb je toch zelf de controle over jezelf en ben je een stuk lichter/kleiner. Na twee uur kwamen we aan in Ubud, weer vertrouwd maar dit keer voor een korte stop; visa ophalen en gaan. Daarna in de auto even wat gegeten en door naar de airport! We waren optijd, Patrick (vriend Maaike) zou 11.50 landen en we waren er om 11.45. We dachten dat het nog wel lang zou duren want hij moest nog een visa ter plekke aanvragen. We aten dus eerst een burgertje bij de MAC en gingen toen alvast heen. De aankomsthal heeft een overkapping maar is wel buiten, er is geen duidelijke structuur wanneer welk vliegtuig daar aankomt dus we gingen maar zitten tussen de vele andere mensen met het idee dat het nog wel even kon duren. Nog geen 10 minuten later viel Maaike op dat Patrick er al was (!) Dit was erg snel. De twee weer helemaal happy en toen gingen we meteen maar terug naar huis. 12.30 zaten we weer in de auto. Door mijn gebroken nacht was ik erg moe, maar ik wilde graag wat van de omgeving zien. Ik zag veel varkens (omdat het een nationale ceremoniedag is braden ze deze) op het spit maar ik zag ook dode in de sloot liggen. Bleh zielig! Vervolgens weer door de bergen, het regende hier keihard, je zag een grote hoeveelheid water telkens naar beneden stromen, het leek wel één van de watervallen die we hebben gezien! Eenmaal in Lovina aangekomen, na bijna een trip van 3 uur, was alles weer helder en droog, heerlijk! We hebben even gerelaxed en daarna opgeknapt. We gingen rond 17.00 uur naar de warung om eventueel de zonsondergang te bekijken maar het was helaas erg bewolkt. Ik moest nog heel even op een klein hondje oppassen (9weken), één van de leraren/assistente van de groep Amerikanen die ook vaak bij de warung zijn, heeft dit hondje gekocht. Sindsdien is hij vaak in de warung te vinden en dat vind ik helemaaaaaal niet erg! Daarna gegeten en gingen we optijd naar bed. Ik was echt helemaal kapot. We sliepen 21.30 al maar dat was wel even lekker.

Donderdag (kamis) 31-05
Vanmorgen weer wakker gemaakt door de boren en door het zagen. Pff wat ben ik blij als we hier weg gaan, het houdt niet op en de eigenaar maar vertellen dat het hier zo rustig is. Ondertussen verbouwd hij zelf ook zijn huis... Toen even gekeken wat we morgen gaan doen, qua planning. Vervolgens boodschappen gehaald in de grote supermarkt Carrefour, en ja , we hebben een man in huis hoor; de koelkast ligt vol (bier en eten).
Daarna wilde Pat graag eten in het centrum maar omdat we pas om 12.30 terug waren, en m'n ontbijtje melk met cornflakes al om 08.00 was, hebben we thuis even wat gegeten. Daarna gingen we gelijk door om te pinnen en om een extra helm te regelen. Oka, de man waar we de scooter huurde, zou volgens een vrouw zo komen. Nou zo werd een Balinees kwartier en nadat kwartier was hij er nog niet. We besloten om het later te regelen en door te gaan naar het strand, het was zo warm!
Het was nu voor het eerst wat druk op de strandbedjes en daardoor kwamen we er één tekort. Maar omdat Maaik later ging skypen kwam het wel weer goed. Ik heb nog even gezond en toen ging Pat ook naar Maaik. Het was inmiddels al rond 17.00uur en ik zat even met Annika te praten, het was zo rustig. Maar toen kregen we allebei wel trek, ze bestelde voor mij ook een pakketje Nasi Campur. Deze was erg pittig, zelfs Annika had last van de pepertjes (valt me vaker op dat niet elke balinees er goed tegen kan en er van houd). Zij betaald 3.000 roepia voor een maaltijd (nog geen 30 euro cent!) en wij hebben 10.000 betaald grrr we zijn er weer in gestonken... We weten wat dat betreft niet wat de prijzen zijn dus accepteren we het maar nu leer je er op deze manier weer wel van!
Daarna kwamen Maaik en Pat, zij gingen de helm ophalen in het centrum en gingen naar de bakso karretjes. Terwijl ik naar huis ging werd ik gebeld door Julian; of we vanavond met hem, Olly, Tirza en Pak Tedi een drankje wilde doen in Kantin21. Aangenaam verrast dat ze in Lovina waren (zijn de stagiaires van Ubud) en meteen gedaan! Het werd wel even gezellig en drukker ook bij de bar. Na een juice en een biertje gingen we naar huis.

Weer even een lange update, inmiddels zijn we alweer een aantal dagen verder in juni maar deze bewerkt ik later bij. Kunnen jullie je eerst even voorbereiden op dit verhaal.
Maar zoals jullie wel al begrepen hebben uit mijn verhalen; ik vermaak me inderdaad en nog steeds probeer ik van elke dag te genieten!

Liefs, Evelien