Lovina-Singaraja; Bali, ik ga het missen

Lieve allemaal,

Mijn laatste verslag vanuit Lovina en ik ben bang ook vanuitIndonesie.Ik heb besloten om mijn laptopbij Annika van de warung achter te laten.
En ja, je heb gelijk Marjo, ik vlieg natuurlijk 11 juni. April wordt een beetje moeilijk met mn budget denk ik....

Vrijdag (1-6)We zouden vroeg op staan maar de man die het had voorgesteld lag zelf te pitten, grr. Ik ben maar even op de pc gegaan. Om 10.10 kwam D. ons halen, we hebben wat souvenirtjes gehaald in het centrum.In de middag zijn we naar Munduk gereden, wat meer naarbeneden ligt.We gingen rond 12 uur weg en rond half 2 zijn we even gestopt om wat te eten. De reis erheen was beautiful, ik denk echt één van de mooiste trips die we tot nu toe hebben gemaakt. We hebben heel veel prachtige (diepe) rijstvelden gezien en alles was zo zuiver groen! In Munduk wilden we koffie, thee, vanille en kruidnagelplantages zien, waar deze omgeving om bekend staat, maar die hebben we uiteindelijk niet gevonden. Niemand begreep me, ook niet als ik zei 'kopi' ipv koffie, want zo spreken ze het hier uit. Jammer! We reden door en kwamen toen een watervaltegen.We moesten een stukje door een heel mooi stukje groen lopen en bij de waterval aangekomen waren we heel even de enigen toeristen. Een heel mooie waterval waar we helemaal onder konden staan, maar dat hebben we niet gedaan. Wel heel dichtbij gekomen, dus we hebben even lekker een koude douche gehad. We liepen een stukje verder, een beetje jungle gevoel.Daarna reden we dezelfde route terug, maar dit was niet erg! Rond kwart voor 5 waren we thuis,allemaal kapot. Je moet je zo concentreren op de weg dat je na zo'n lange trip best moe bent.Daarna naar het centrum van Lovina om te gaan eten bij Kakatua. Daarna ben ik nog naar de warung gegaan. Ik heb gezellig met een Amerikaanse lerares gepraat, ze heeft een broer die in NL woonde. Leuk!

Zaterdag (2-6)
Vandaag rond 08.00uur opgehaald door Komang (driver Selat). We gingen namelijk naar Denpasar! Hij vertelde dat Pak Tedi niet mee ging maar Wian en Metri wel. En omdat Pat ook mee ging, vroeg ik me wel af of we genoeg ruimte hadden in de auto. We gingen namelijk de spullen van het ingezamelde geld. Het was een lange trip en omdat ik amper had geslapen sliep ik in de auto verder. We kwamen om 10.45 aan in Denpasar. We gingen naar de Carrefour, deze is zoooooooveel groter dan Singaraja en ze hebben er alles. We keken onze ogen uit, alles was in zoveel keuze's. Na 2 uur hadden we bijna alles wat we wilde kopen. We gingen alleen nog naar de Hypermaret kijken voor de rest (ook een grote supermarkt). Maar eerst even eten bij de KFC. Ik herkende het gebouw wel waar we naar toe reden, maar dacht altijd dat het een gallerij was maar het bleek dus een groot shoppingscentrum te zijn. Hier waren allerlei merken te vinden van Bodyshop tot Quicksilver. We kochten in de supermarkt nog een aantal spullen maar verder konden we het niet vinden. We besloten om dit in Singaraja verder te kopen. De klok tikte maar door (gelukkig maar) maar ik wilde ook nog wel even voor mijzelf kijken en dat dacht Wian nou gelukkig ook. We zijn er toch maar één keer, dus waarom niet heel even nog. Pat en Maaik gingen alvast terug naar de auto. Maar helaas kon ik geen leuke dingen vinden. Om 15.50 vertrokken we weer naar het Noorden maar het was ontzettend druk op de weg, iedereen heeft weekend!
In de bergen viel de verwachtte regen en daarna werd het snel donker. We waren uiteindelijk rond 19.00 pas thuis. Dewa (eigenaar huis) kwam al meteen naar ons toe, hij had ons gister uitgenodigd om zijn eten te proberen en hij had vandaag al voor ons gekookt.
We hadden niet veel trek want we hadden onder weg nog 'kerupuk' gekocht. Toch een klein beetje gegeten. We gaven stieken wat aan de katten gnene. Ik ben die avond alleen naar het strand gegaan, de Balinese en Amerikaanse studenten waren er. Daarna nog even met een Italiaan gepraat. Oei D. werd een beetje jaloers? Haha....

Zondag (3-6)
We hadden als ontbijt gebakken ei en kipvingers. Die moesten op want vandaag gingen we verhuzien naar Perama. Daar hebben we allebei ons eigen huisje. Ondertussen de was nog even snel gedaan en daarna koffer ingepakt. De koffers gingen we uiteindelijk maar als eerst vervoeren en hoe; achterop de scooter met één hand rijden en één hand de koffer vastgehouden. Het zag er heel grappig uit en dat wisten de Balinezen ook...
Het was toch maar 2 minuutjes op de scooter. Uiteindelijk hebben we alles zo vervoerd. Om 14.00 waren alle spullen er en toen konden we eindelijk ons eigen plekje opzoeken. Wel fijn hoor een eigen huisje voor mijzelf! Daarna naar het strand gegaan voor een frisse duik. Daarna allemaal even op de pc, want ja hier hebben we weer wifi.
We aten die avond bij de warung, en we zaten allemaal (zelfs pat) vol! We gingen lopend naar huis, wat voelde dat weer fijn en vertrouwd!.

Maandag (4-6)
We gingen vandaag naar Selat, we wilde Pat de kids laten zien en afscheid van ze nemen. Even snel een snoepje voor ze gekocht. Pak Tedi was er nog steeds niet. We maakte foto's ter herinnering. Na de klas gingen we met Wian en Metri de overige spullen kopen; verf, kralen en een heleboel kookspullen incl ricecooker. We aten onderweg in een warung , maar dat was erg spicy! Vervolgens bracht Komang de spullen naar de nieuwe locatie, daar hebben wij het allemaal even uitgepakt en er foto;'s van gemaakt. (Deze volgen nog!)
Daarna gingen we naar huis om ons op te knappen. Om 16.30 wilde we wat gaan eten omdat het vanavond Full Moon ceremonie was en Wian had ons uitgenodigd om bij haar thuis om te kleden. Iets kleins eten voor die tijd werd erg lastig en dus waren we wat later. We zaten namelijk in een restaurant waar Pat zich helemaal happy voelde.
Eenmaal bij Wian moest ik een Kebaya aan, een soort blousje maar... de dames zijn hier een stuk smaller en ook aan de voorkant dus mijn knoopjes gingen af en toe los, oops.
Daarna naar de grootste tempel van Singaraja gegaan, waarvan ik de naam niet kan onthouden en zelfs sommige Balinezen er moeite mee hebben.
We deden ook mee aan het bidden, wat moet voordat je de tempel betreed. We keken maar een beetje af van de echte Balinezen. We werden besprenkeld met water en moesten dit ook opdrinken, wel bijzonder. Het schijnt je lichaam te reinigen... We kregen ook rijst op ons voorhoofd (voor een goede gedachte) en op onze keel( goede stem).
Het duurde wel lang want na de ceremonie was nog een theaterstuk, we izjn op een gegeven moment weg gegaan en naar Penimbanang beach gereden voor een juice. We praatte ook nog met een vriend van Wian, die mij wel erg vaak aanraakte hmmm help!
Daarna ben ik heel even naar de warung op het strand gereden, iedereen vond mijn Balinese kledingstijl erg leuk!

Dinsdag (5-6)
Vandaag weer een kort nachtje, 01.00 slapen en om 4.30 eruit want ik ging alvast naar de warung. Vandaag gingen we namelijk dolfijnen kijken! Maar dit was pas om 06.00 daarvoor heb ik samen met D gebakken bananen gemaakt voor ons Pat, Maaik en mij. We zagen de zon mooi opkomen en niet veel later ook vele bootjes. Op een afstand telde ik er al 35. Hellup, wij doen weer eens een activititeit. Gelukkig hebben we wel dolfijnen gezien! Maar elk bootje ging er dan ook als een gek achteraan.
Daarna ontbeten bij Perama. Vervolgens gedouched en daarna ging ik met D. naar de universiteit in Singaraja, we waren uitgenodigd door de Amerikaanse studenten. Ze hadden interessante presentaties, wat ging over hun onderzoek!
Na de 3e gingen we weg want D. was erg moe. Ik ging toen lunchen bij A. in de warung.
(D= Dominggo en A= Annika;)). Daarna ging ik aan mijn huiswerk, Pat en Maaik gingen toen net naar het strand.
Ik lag later even te pitten maar werd door ze wakker getrommeld. We gingen wat eten in het centrum, bij de pizzahut. We dronken daar ook want bij de Zigizbar, waar we vaak na het eten heen gingen, was het druk!

Woensdag (6-6)
Vandaag gaan we snorkelen bij Menjangan Island, een klein onbewoond en beschermd eilandje wat in het nationale park van West-Bali ligt. We hebben 1,5 uur gereden en ondertussen kwam er een stoet langs, wat een uitvaartstoet bleek te zijn. We kwamen uit bij een plaatsje waar vandaan je met een boot naar het eiland kon varen. We hebben een mooie prijs afgesproken en zijn toen de boot op gegaan, samen met Wyan de gids. Het was een half uurtje varen met de boot en de zee was heel mooi blauw. Aangekomen bij het eiland lagen er nog veel meer boten en moesten we in het water springen om bij de kant te komen. We trokken de flippers aan en het masker op. Toen gingen we met Wyan onder water. Prachtig! Wat een leven onder wat en wat een kleurrijk koraal en heel veel verschillende soorten, kleurrijke vissen! Het was echt super mooi! We leerden ook om helemaal onder water te gaan, zodat Wyan foto's kon maken. We hebben nemo-vissen gezien, blauwe zeesterren, tijgervissen, naaldvissen en nog veel meer! Het koraal hield op een gegeven moment op en was het net een super steile rots naar beneden in het water. Het liep daar ineens recht naar beneden en zwom je opeens in alleen heel blauwe zee, waar je niks kon zien, omdat het zo diep was. Er zwemmen daar ook haaien, maar gelukkig hebben wij die niet gezien. Op een gegeven moment gingen we even rusten en naar een ander plek gevaren, waar het een stuk rustiger was. Daar hebben we even gezeten en gegeten en gedronken en zijn toen het water weer in gegaan. Wauw! Zo veel mooie en verschillende vissen heb ik nog nooit gezien en zo mooi koraal ook niet. We hebben ook nog zeesterren vastgehouden, wat aanvoelde als steen, heel gek. We hebben daar nog een tijdje rond gezwommen en zijn toen weer terug gevaren. Toen moesten we de tocht weer terug maken. Thuis aangekomen zijn we meteen in slaap gevallen, omdat het toch wel erg vermoeiend was. Na 2,5 uurging ik Pat en Maaike maar eens wekken, het was al half 8! We hebben even gedoucht en zijn naar het centrum van Lovina gereden, waar we bij Lumbung (een restaurant met Nederlandse eigenaar) gegeten hebben. Daarna nog even naar het strand, Pat en Maaik bleven niet zo lang. Ik wel, ik nam ook afscheid van de Amerikanen die gaan morgen naar Ubud en dan naar huis.

Donderdag (7-6)
Mamsie jarig, gefeliciteerd!
Vandaag was het bewolkt, maar goed dat we gister hebben gedoken. Ik heb de dag besteed aan mijn huiswerk, het zijn de laatste loodjes! Maar het echte laatste werk doeik thuis.
Daarna naar het centrum gegaan voor een lunch, ik had trek, logisch het was al 13.30! Daarna wat gezocht om te kopen voor de teachers. Morgen onze laatste dag. We gingen naar Singaraja om daar wat te kopen. Verder niet veel bijzonders gedaan vandaag.
Savonds nog naar PP beach gegaan voor een interview met Thuty haar neef. We gingen 22.00 uur naar huis.

Vrijdag (8-6)
Vandaag van de andere groep afscheid genomen en van de teachers uiteraard. :( Ik ga ze missen! Daarna bracht Tedi ons naar een warung waar we met zn alle gingen eten. Hmm deze was heel goedkoop, waarom wisten we dit niet eerder? 7.000 voor een nasi goreng, betekend 60 cent ongeveer.
Daarna gingen we naar huis, even opknappen, zee in en nog wat huiswerk gemaakt. Het was een relax dagje. Savonds zijn we met Wian naar een verjaardag gegaan, waar iedereen buiten op de grond zit en sterke drank drinkt. Poe geen bintang dus heeft Pat even wat lichters gehaald. We gingen hier ook niet te laat weg want we hadden niet veel te bespreken met ze.

Zaterdag (9-6)
Pat en Maaik gingen vandaag naar het westen, Nationaal Park. Ik wilde mijn huiswerk afmaken en heb een verstandige keuze (voor mijzelf) gemaakt. Achteraf schijnt dat ik ook niet veel heb gemist. Het was niet echt een jungle zoals zij dat hadden voorgesteld. Helaas. Ik was inmiddels aardig opgeschoten. Ik ben nog even naar het strand gegaan om de gezelligheid op te zoeken. Annika bracht me nog even weg voor de was te doen, we haalde gelijk Bakso (meatballs) in een soepje, hier staat Bali wel om bekend maar ik had het gewoon nog nooit geprobeerd. Daarna even geskyped. (Had ik al een maand niet gedaan!) en een hotel in Jakarta geboek.
Die avond sprak ik met Wian af, ze had nog een cadeautje voor ons; een Bali t-shirt en een waaier. Heel lief! We gingen alvast naar de warung en later kwamen Pat en Maaik ook.
We aten daar wat maar het werd niet laat. Er waren weinig gasten verder.

Zondag (10-6)
Hehe... Mn verhaaltjes worden steeds korter, maar mn batterij van mn laptop is ook bijna op.
Vandaag..... Ja echt mn laatste dag vandaag...... Ik nam afscheid van Maaike en Patrick die om 09.00uur werden opgehaald door de taxichauffeur Eddy. (Hij heeft Pat ok opgehaald). Hun gingen nar Amed en ik blijf nog één dag hier. Ik vlieg morgen naar Jakarta.
En toen was ik ineens alleen.... Ik had al met Annika afgesproken om naar Singaraja te gaan, dit deden we meteen toen pat en maaik weg waren. We gingen shoppen! Maar alles was te klein. Helaas.... Ik heb wel een bh gekocht en een ketting, erg leuk, hier was ik al op zoek naar in NL maar kon het niet vinden. Daarna hebben we ook eten gekocht, voor het eerst Babi Kuling geprobeerd (varken van het spit). Het was best oke, wel wat harde stukjes maar gewoon eten. Ik heb het gedaan en het is best te doen. Zo leer je nog echt eens het Balinese food kennen. Ik ben blij dat ik zo een dagje met Annika op getrokken ben en dat ze tijd had om erop uit te gaan want ze is de eigenaar van de warung.
Het is erg bewolkt vandaag maar hartstikke warm. Ik heb dit verslag nu af maar duik gelijk de zee in. Daarna komt mn koffer wel etc. Ik denk dat ik nog even lekker een massage neem, hmmm....

Adios Amigos. Dit is echt mn laatste verslag.Ik neem helemaal niets mee naar Java zodat ik daar niet mee hoef te sjouwen. Ik kom toch terug in lovina met mn ouders en haal dan de spullen wel op. Tjoh.... het voelt een beetje alsof ik naar huis ga maar ik heb gewoon nog 3 weken vakantie! Lieve allemaal, bedankt dat jullie me altijd hebben gevolgt in mijn verhalen. Scheelt een hoop uit te leggen. Ik zal dit mooie eiland gaan missen maar ben van plan om zeker terug te komen. Het eten zal ik trouwens niet missen, ik verlang naar het Nederlandse brood,vleeswaren,groente en kaaaaaaaaaas! Daarnaast krijg je er hier zoveel voor terug, vriendelijke mensen, mooie natuur, goed weer, altijd happy in Bali. Alhoewel de laatste week wel moeizamer ging. Ik kijk er naar uit om mijn ouders te zien.

With love and Sampa Jumpa!

Evelien

Mei verhaal in juni, waarom gaat het allemaal zo snel?

Lieve allemaal,

Weer bedankt voor de reacties, het gaat inderdaad erg goed met me. Maar de tijd vliegt echt voorbij en doordat we nu pas sinds 2 dagen wifi hebben bij het 'hotel', kan ik jullie nu pas een update geven. Ga er maar weer even voor zitten.....

Vrijdag (jumat) 25-5. Een heldere,warme dag.

Na een nacht waarbij ik elke 2 uur zo ongeveer de klok heb gezien, ging ik er om 08.00uur uit. We hadden vandaag vrij en besloten om 's middags naar het strand te gaan. De ochtend hebben we doorgebracht met het kaartspel. Voordat we naar het strand gingen hebben we hier even geluncht (scheelt geld). Daarna een duik in zee, want het was echt heel warm. We lieten ons nog een keer masseren, Maaik had last van haar rug en mij leek het me gewoon wel lekker. Nou ik had een harde tante, zo fijn voelde het allemaal niet. Rond 17.00uur gingen we eten halen bij de bakso kraampjes. Locals verkopen hun eten in van die rijwagentjes. Vaak zijn dit gefrituurde hapjes, omelet, rijst, sate etc. In het begin van onze reis deden we hier niet aan, veeeel te veel risico! Maar nu wilde we toch wel een Nasi Kuning (gele rijst met noodle,aardappel,tempé,peper en soms nootjes) proberen, want deze eten we ook vaak bij de stichting. We namen de rijst, tofu en gebakken bananen en waren in totaal 16.000rp kwijt, ruim een euro! En het smaakte (thuis) erg lekker, dus we willen dit wel vaker eten.

Zaterdag (sabtu) 26-5
Opnieuwe een mooie dag en omdat we morgen ochtend, ja op zondag, een interview hebben, kozen we ervoor om vandaag te reizen. Maar eerst gewacht op de handdoekenwas. Uiteindelijk rond 10.30 vertrokken. We gingen nu, weer op één scooter, naar het oosten van Bali reizen. Het was druk onderweg en we wisten niet waarom. Later op de doorgaande weg naar het oosten reden we zo'n gemiddeld 60-80 km p/u omdat het erg rustig was. We reden een hele tijd langs de kust waar mooie kleine parkjes met palmbomen waren gevestigd. Aan de andere kant zagen we Mount Batur liggen. We zochten naar een mooi,rustig stukje strand want het strand schijnt al witter te worden als je rijd naar het oosten. Maar dit duurde een tijd, toevallig kwamen we onderweg een bordje met ‘highest waterfall' tegen, we besloten om deze te bekijken en even van de scooter af te gaan. Eerst moesten we een balinese gids duidelijk vertellen dat we de route zelf wilden vinden, dat we geen geld aan hem wilde besteden om vervolgens ieder 10.000 betalen voor entree om ons plan te kunnen uitvoeren. Het was een leuke, avontuurlijke, natuurlijke route. Erg mooi, we liepen richting de berg en kwamen verschillende bomen en struiken tegen; ananas, citroenblad, pepertjes, vanille. Maar helaas was er ook een balinees gespot met een camera die hij leuk op ons richtte. Hebben wij weer.
We gingen even wat drinken en hoopte dat hij ons inhaalde, maar nee die gozer ging met ons praten en liep vervolgens de hele weg met ons mee. Bij de waterval aangekomen was er een groep met lokale jongeren en omdat de griezel met de camera ook nog mee liep, wilde we echt niet in onze bikini een ‘douche' nemen in de waterval. Helaas maar goed. De waterval ‘Les' is 40 meter hoog, wel een normale hoogte als ik het vergelijk met de Git Git. Je kan nog hoger klimmen want er zijn er in totaal 4 onder elkaar. Maar dit leek ons geen goed idee op de teenslippertjes. We namen foto's en er was ook een beest ‘balang' ofzo, een heel apart beestje die we hebben vastgehouden (ieks). We konden snel vluchten toen de engerd half naakt in het koude water lag. Op de terugweg nog allerlei apenfoto's gemaakt (van onszelf) maar ondertussen brak de slipper van Maaik, hihi. Bij terugkomst even lekker gegeten bij de warung, rijst met noodle, omelet en kip (was naar kaas smaakte). We konden er weer even tegen aan. We besloten om wel weer terug te gaan want het was al 14.30 en we hadden voor vanavond een afspraak. Onderweg kwamen we een strandje tegen waar we nog even gingen stoppen, het was zo'n parkje met allemaal palmbomen. We hebben daar nog foto's gemaakt maar zijn er niet lang gebleven. Daarna ging Maaik terug toeren op mijn slippers. Eenmaal thuis even gedoucht en toen de noodles opgemaakt die we hier nog hadden liggen. Om 19.30 haalde Putu ons op om naar de balinese muziekbattle te kijken, maar wat bleek, het was een heel festival. Vandaar de drukte vanmorgen... Gitarist Bali (van het strand) zou daar optreden maar we zagen hem niet. We werden ontzettend aangekeken door de locals, want we waren ook de enige toeristen. De battle zelf was niet heel bijzonder, de muziek is heel apart; het gaat de hoogte in en dan stopt het ineens, niet echt mijn stijl maar leuk om een keer te hebben gezien.

Zondag (minggu) 27-05
Vanmorgen werd ik een beetje brak wakker. We gingen vandaag met Wian en Metri naar een dokter, wie een dochter heeft met down syndroom. Tedi is christen en ging vandaag niet met ons mee en bevond zich in de kerk. Het was echt een amazing groot huis en de vader was heel open. Het meisje lag zelf op bed en zei niet veel. Ik merkte dat de ouders minder vroegen over onze afkomst. Ik denk doordat ze toch wel wat meer in aanraking zijn geweest met westerse mensen. Na het interview vroegen Wian en Thuty vroegen ons mee uit maar ik was erg moe en wilde gaan slapen. Na het middageten ging ik op internet op mijn ticket te boeken naar Jakarta. Het was even een gedoe omdat ik hier geen visa/mastercard heb, maar het is gelukt dankzij mijn papsie, thanks dad! Ik vlieg maandag 11 april om 13.10 naar Jakarta, spannend zo'n grote stad! Daarna nog even het één en ander gekeken en gedaan op de pc, toen kwam Maaike ook. Zij ging verder en ik lag om 16.00 nog even een uurtje in de zon. We aten bij de warung, wel erg vroeg voor de balinese stijl namelijk om 18.00 maar we hadden trek. We bestelde de pie, die de vorige keer nog zo koud was, maar dit keer kregen we geen pie, alleen chicken curry L Jammer...

Maandag (senin) 28-05
Weer wakker geworden door de buren, die nog steeds boren en zagen en wat al na 06.00uur begint. We besloten om na het ontbijt aan de schoonmaak te gaan (het huis hebben we nog geen 1 x gesopt in de twee weken dat we hier zitten, ach balinese stijl). We waren lekker op weg totdat ik om 10.30 een sms kreeg van Tedi; of ze direct naar de stichting konden komen om te bespreken wat de tieners nodig hebben (wat we kunnen kopen van ons budget). Ik zat nog met mn handen in het sop dus had even de klus afgemaakt. Rond 11.00uur stonden we paraat bij de stichting. Rama, een kindje, zag ons en werd helemaal enthousiast, hij pakte onze handen en we moesten hem naar de bus brengen. Erg leuk, de herkenning van de kids.
Daarna maakte we een lijst met spullen en aten daar Nasi Kuning met ze mee. We gaan komende zaterdag naar Denpasar naar een grote supermarkt waarbij ze ook allerlei huishoudelijke spullen verkopen. Maar eerst gaan we dan naar Ubud omdat Pak Made (driver Ubud) ons dan daarheen kan brengen. Pak Komang (driver selat) brengt ons dus naaar Ubud. Ditzelfde tripje gaan we woensdag ook (al) doen, wel snel achter elkaar maar dan is het maar gebeurd. Het is vandaag nog twee weken dat ik op Bali ben dus de tijd vliegt! Daarna gaf Tedi aan dat we de rest van de week vrij waren, joepie! Toen zijn we naar Lovina gereden omdat we de scooter een week langer willen verlengen. Dit was allemaal geen probleem, er werd geen notitie van gemaakt o.i.d.
Daarna hebben we geïnformeerd bij het Excelsior hotel, daar kun je zwemmen met dolfijnen maar we horen er verschillende berichten over dus wilde we eerst informeren. We konden niet eerst kijken (moesten we 60.000 voor betalen) hoe de dolfijnen er bij ‘liggen' dus hebben we besloten om het niet te doen. Daarna hebben we bij Perama geïnformeerd over twee aparte huisjes omdat Maaik natuurlijk binnenkort met haar vriend wilt slapen. Deze waren toch iets duurder dan verwacht en dus keken we verder maar deze waren nog duurder. We willen toch Perama dan boeken, hebben we ook wifi en breakfast.
Daarna hebben we eerst de schoonmaakklus in huis afgemaakt. En toen gerelaxed. We haalde weer bij de bakso kraampjes ons eten, wat erg goed bevalt en toen gingen we naar de warung. Bij de warung zat Gitarist Bali al op ons te wachten, we gingen met hem mee naar het festival waar we zaterdag ook waren. Nu waren alleen de kinderen tegen de moeders tegen elkaar aan het spelen. En omdat het de groep was van Gitarist, wilde hij het ons graag laten zien. We kwamen nu nog dichterbij het podium, we gingen op de foto's met de vrouwelijke danseressen en stonden in de eerste rij om alles te mogen zien. Alleen na een uurtje hadden we het ook wel gezien. We stonden ook nog tussen andere (niet lekker ruikende) balinese locals dus we werden ontzettend aangekeken.
De balinese dans is heel apart, rustig maar toch bijzonder. De muziek gaat heel wisselend, van snel tot stoppen (zoals ik al eerder vertelde). Na anderhalf uur gingen we weer terug naar de warung om nog even wat te drinken. Vervolgens rond 23.00 gaan slapen....

Dinsdag (selasa) 29-05
De morgen rustig doorgebracht, ik had mijn huiswerk al gedaan maar Maaik nog niet. Dus we deden pelan-pelan (rustig aan). Daarna naar het strand gegaan, Maaik op wifi bij de buren en ik heb een tijd met Annika gepraat voordat ik ging zonnen. Het was erg warm vandaag. Later lagen we met zn twee op het strand en bestelde om 15.30 nog een jaffle. Maar hierdoor besloten we dan om geen uitgebreide avondmaaltijd te nemen. Tot 18.00 uur op het strand gelegen en toen doorgereden naar de bakso karretjes. (Heb ik daar al over verteld?) Het lokale eten aan de weg. We bestelde voor ieder een nasi kuning (gele rijst, beetje noodle, beetje groente en tofu) met wat tempé en daarnaast wat gefrituurde hapjes. We aten dit thuis op tijdens het spelen van een potje Yatzee. Daarna gedouched, de huisjes bij Perama geboekt voor een week en nog even gekeken op het strand, het was druk dus zaten we aan de bar. Een grote groep Amerikaanse studenten/leraren zaten er. Wel erg leuk hoor, ze zijn heel anders dan ons; een knuffel geven bij aankomst en als we weer weg gaan, erg leuk. Herkenbaar Pat? Ze zijn ook altijd geïnteresseerd in wat wij doen etc. Ondanks dat gingen we op tijd naar huis want morgen vroeg op.

Woensdag (rabu) 30-05
Vandaag vroeg uit de veren omdat we een lange trip naar het zuiden zouden gaan maken; ons visa in Ubud ophalen en vervolgens door naar het vliegveld. We werden dit keer niet eens gewekt door de buren, wat bleek? Ceremoniedag... in de meeste gevallen ligt het werk dan stil. Moesten wij nou net op deze dag er zo vroeg uit? Ach, slaap wel weer bij in de auto. Alhoewel dat niet zo gemakkelijk ging, grotendeels moesten we namelijk door de bergen. Vooral op de heenweg werden we er een beetje misselijk van, met de scooter heb je toch zelf de controle over jezelf en ben je een stuk lichter/kleiner. Na twee uur kwamen we aan in Ubud, weer vertrouwd maar dit keer voor een korte stop; visa ophalen en gaan. Daarna in de auto even wat gegeten en door naar de airport! We waren optijd, Patrick (vriend Maaike) zou 11.50 landen en we waren er om 11.45. We dachten dat het nog wel lang zou duren want hij moest nog een visa ter plekke aanvragen. We aten dus eerst een burgertje bij de MAC en gingen toen alvast heen. De aankomsthal heeft een overkapping maar is wel buiten, er is geen duidelijke structuur wanneer welk vliegtuig daar aankomt dus we gingen maar zitten tussen de vele andere mensen met het idee dat het nog wel even kon duren. Nog geen 10 minuten later viel Maaike op dat Patrick er al was (!) Dit was erg snel. De twee weer helemaal happy en toen gingen we meteen maar terug naar huis. 12.30 zaten we weer in de auto. Door mijn gebroken nacht was ik erg moe, maar ik wilde graag wat van de omgeving zien. Ik zag veel varkens (omdat het een nationale ceremoniedag is braden ze deze) op het spit maar ik zag ook dode in de sloot liggen. Bleh zielig! Vervolgens weer door de bergen, het regende hier keihard, je zag een grote hoeveelheid water telkens naar beneden stromen, het leek wel één van de watervallen die we hebben gezien! Eenmaal in Lovina aangekomen, na bijna een trip van 3 uur, was alles weer helder en droog, heerlijk! We hebben even gerelaxed en daarna opgeknapt. We gingen rond 17.00 uur naar de warung om eventueel de zonsondergang te bekijken maar het was helaas erg bewolkt. Ik moest nog heel even op een klein hondje oppassen (9weken), één van de leraren/assistente van de groep Amerikanen die ook vaak bij de warung zijn, heeft dit hondje gekocht. Sindsdien is hij vaak in de warung te vinden en dat vind ik helemaaaaaal niet erg! Daarna gegeten en gingen we optijd naar bed. Ik was echt helemaal kapot. We sliepen 21.30 al maar dat was wel even lekker.

Donderdag (kamis) 31-05
Vanmorgen weer wakker gemaakt door de boren en door het zagen. Pff wat ben ik blij als we hier weg gaan, het houdt niet op en de eigenaar maar vertellen dat het hier zo rustig is. Ondertussen verbouwd hij zelf ook zijn huis... Toen even gekeken wat we morgen gaan doen, qua planning. Vervolgens boodschappen gehaald in de grote supermarkt Carrefour, en ja , we hebben een man in huis hoor; de koelkast ligt vol (bier en eten).
Daarna wilde Pat graag eten in het centrum maar omdat we pas om 12.30 terug waren, en m'n ontbijtje melk met cornflakes al om 08.00 was, hebben we thuis even wat gegeten. Daarna gingen we gelijk door om te pinnen en om een extra helm te regelen. Oka, de man waar we de scooter huurde, zou volgens een vrouw zo komen. Nou zo werd een Balinees kwartier en nadat kwartier was hij er nog niet. We besloten om het later te regelen en door te gaan naar het strand, het was zo warm!
Het was nu voor het eerst wat druk op de strandbedjes en daardoor kwamen we er één tekort. Maar omdat Maaik later ging skypen kwam het wel weer goed. Ik heb nog even gezond en toen ging Pat ook naar Maaik. Het was inmiddels al rond 17.00uur en ik zat even met Annika te praten, het was zo rustig. Maar toen kregen we allebei wel trek, ze bestelde voor mij ook een pakketje Nasi Campur. Deze was erg pittig, zelfs Annika had last van de pepertjes (valt me vaker op dat niet elke balinees er goed tegen kan en er van houd). Zij betaald 3.000 roepia voor een maaltijd (nog geen 30 euro cent!) en wij hebben 10.000 betaald grrr we zijn er weer in gestonken... We weten wat dat betreft niet wat de prijzen zijn dus accepteren we het maar nu leer je er op deze manier weer wel van!
Daarna kwamen Maaik en Pat, zij gingen de helm ophalen in het centrum en gingen naar de bakso karretjes. Terwijl ik naar huis ging werd ik gebeld door Julian; of we vanavond met hem, Olly, Tirza en Pak Tedi een drankje wilde doen in Kantin21. Aangenaam verrast dat ze in Lovina waren (zijn de stagiaires van Ubud) en meteen gedaan! Het werd wel even gezellig en drukker ook bij de bar. Na een juice en een biertje gingen we naar huis.

Weer even een lange update, inmiddels zijn we alweer een aantal dagen verder in juni maar deze bewerkt ik later bij. Kunnen jullie je eerst even voorbereiden op dit verhaal.
Maar zoals jullie wel al begrepen hebben uit mijn verhalen; ik vermaak me inderdaad en nog steeds probeer ik van elke dag te genieten!

Liefs, Evelien

Daar ben ik weer!

Goedenmiddag allen!

He he , geen wifi bij ons huis dusvandaar de late reactie.
Ga er maar goed voor zitten, maar doe het wel als het wat minder weer is bij jullie want je bent een tijd bezig (voorlopig is het bij jullie ook mooi weer zie ik!)

Woensdag (rabu) 10/5
Vandaag gingen we vroeg uit de veren want we wilde de trip naar Ubud afleggen op de motorbike (scooter dus). Tedi zorgde ervoor dat onze bagage bij Perama werd opgehaald door de driver van Selat; Komang. De spullen werden bij Tedi bewaard en zo hoefde wij alleen maar een rugtas mee te nemen naar Ubud. We verblijven daar namelijk 4 nachten en onze koffer kan (helaas) niet mee. Dus met een klein opgekropt tasje en een buddy (kleine ruimte in je scooter) verder gingen we dan op pad. Eerst nog even naar warung Nyoman op het strand, de jongens wilde ons nog even gedag zeggen. Ze gaan ons missen (zeggen ze.. lief he!). Rond half 10 vertrokken en we wilde zo voorzichtig mogelijk aan doen, want ze rijden hier als gekken rond af en toe. We moesten door de bergen dus de lange broek was al aan en de trui was mee en dat was maar goed ook. Gelukkig regende het niet, iets wat nogal vaak voorkomt in de ochtend/begin middag. We waren net op tijd. Vanaf de bergen hadden we af en toe hele mooie uitzichtpunten gezien maar we zijn wel doorgereden. Rond half voor 11 waren we erdoor heen en gingen we in een plaatsje bij warung Tahu wat eten. Om kwart voor 11 zaten we aan de pangsit, gefrituurde hapjes, met witte rijst en een milkshake. Het leek voor ons wel al middag. Na een kleine zoektocht hadden we Ubud gevonden, wat voelde het weer vertrouwd om op de doorgaande weg naar de Monkey Forest Road te rijden. We kwamen voor 13.00 uur aan, een erg lange maar relaxte trip. We gingen weer naar het appartement waar we de eerste dagen ook hebben verbleven, ze herkende ons nog! We zitten nu alleen 1 hoog, nu kijken we over de rijstvelden ipv er tegen aan!
Daarna zijn we gaan pinnen want we dachten dat we het geld waren vergeten, dachten ja, later vonden we het geld nadat ik 200 euro had gepind...
Kort daarna naar Bali Mode gegaan om ons visa te verlengen, ik dacht dat ik hem eind juni namelijk voor een tweede keer moest verlengen (heb nu een visa voor 60 dagen, daarna kan ik hem alleen verlengen met 30 dagen en dat moet dus eind mei gebeuren) maar gelukkig hoeft dit niet want de 30e dag van mijn visa valt op 1 juli en dan vertrek ik! Dus dat scheelt me even 60 euro....
Daarna gingen we naar de warung van Sjaki alleen er was niemand meer alleen oom Sam. We dronken wat en gingen daarna douchen en kwamen een uurtje later weer terug. De vertrouwde nasi goreng smaakte weer uitstekend. Nu kwam iedereen wel en hadden we weer even bijgepraat.

Donderdag (kamis) 10-5
We hadden de wekker gezet om 8.30, daarna even ontbijten en de feedback van Thijs verwerken. Hij had ons namelijk gemaild maar we kunnen niets doen omdat we in Ubud waren. Tot 11 uur gechilled en daarna naar Sjaki gegaan om te helpen met de voorbereidingen van morgen; Sportdag.
We hebben schoongemaakt en de spelletjes uitgelegd gekregen. Tot 14.30 waren we bezig en daarna hadden we weer vrij (hoe relaxed). We hebben toen ansichtkaarten gekocht en geschreven en boodschappen gehaald. Om 16.00 had Maaike een paar offertjes aangestoken voor haar oma, die vandaag begraven werd. Daarna weer gechilled en om 18.00 naar de warung voor (hij verveelt niet) de nasi goreng. We waren vroeg klaar en wilde niet direct al naar huis, we zijn daarom even (twee panden verder) naar de XL Sisha Lounge geweest. De band begon net te spelen maar verder was het heel rustig. We dronken wat cola en kwamen later Jelita ook nog tegen, zelfs die vond het rustig!
We gingen uiteindelijk 21.30 naar huis maar dat was ook niet zo erg, morgen vroeg op!

Vrijdag (jumat) 11-5

Om 06.00 uur opgestaan, om 06.30 (ons vroegste) ontbijt genuttigd en om 07.00 uur bij de stichting. We waren eigenlijk al veel eerder klaar, we hebben hier geen uur nodig meer in de morgen, met 10 minuten zijn we allebei klaar! (Ging het in NL ook maar zo makkelijk...)
Vannacht had het ontzettend geregend, nog nooit zo erg heb ik het gehoord 's nachts. Het hele voetbaldveld lag onder water. We hielpen de andere medewerkers met het inpakken van een aantal eten en drinkwaren. Inmiddels kwam de zon en konden de ergste plassen een beetje drogen. Er kwamen ook nog studenten (NL en DUI) uit de omgeving van Denpasar helpen. Toevallig ook een meisje uit Alkmaar, die dezelfde opleiding doet als ons, we hadden haar nog nooit gezien!
Na 8.30 kwamen de kinderen van verschillende scholen; speciaal onderwijs, het reguliere onderwijs, de kids van Sjaki en die van de internationale school. Het programma liep een half uurtje uit (de kids van Sjaki waren nog niet compleet). Maar toen mochten ze beginnen met dansen. Daarna stormde ze op de spelletjes af. Ik had een spel met de ski's waar ze met hun voeten in de banden moeten gaan staan als team en dan voort moeten bewegen. Ik leerde de balinese woorden voor links en rechts (Kiri - kanan) en coachte de kinderen. Ze waren allemaal al sneller klaar dan de planning had beschreven maar dat mocht de pret niet bedrukken, ze konden lekker hun ei kwijt in de plassen. Bovendien was het leukste om te zien dat iedereen zo genoot. Om 11.00uur was het afgelopen en kregen de kinderen (en wij) een lunch. De kids gingen naar huis en wij bleven nog even met iedereen nazitten. Rond 12.30 gingen wij ook naar huis, al het modder van ons afspoelen, we zaten helemaal onder. Daarna hebben we ons visum compleet gemaakt, postzegels en boodschappen gekocht. Eenmaal thuis weer even gechilld. Om 16.00 vroegen we aan elkaar wat we nog wilden gaan doen, maar we wisten het even niet, op dat moment ben ik in slaap gevallen tot bijna 18.00uur! Daarna hebben we ons meteen omgekleed en gingen we naar Bali Budha, een restaurant waar we eerder zijn geweest, wat zich heel bewust bezig houd met de ingrediënten. Een lekkere vitamine c shot juice, daar had ik wel zin in. Toen ik hem kreeg was het een groene pap. Hmm iets minder. Ik at lekker even tagliatelle met pesto maar in combinatie met de juice was het erg vullend en machtig. Maaik nam een pizza, weer even wat anders. We gingen weer optijd naar bed, niet dat ik moe was, ik had nog 2 uur geslapen, maar Maaik wel.

Zaterdag (sabtu) 12-5
We wilden vandaag gaan shoppen in Denpasar en daarom gingen we er om 08.00 uur uit. Om 09.00 ontbijt en even voor 10e gingen we op één scooter op pad. Denpasar is ontzettend druk en ondanks het vele vragen naar een shoppinghall/market, wisten we niet waar we nou naartoe moesten. We zagen een soort markt en wilde daar even heen. Eenmaal geparkeerd kwamen we erachter dat het een soort foodhall was, en ook waar alleen locals komen. Dan val je weer lekker op...
Snel weg daar, maar toen begon het te regenen. De gele teletubbieponcho's gingen aan en de rit ging verder naar Kuta. Eenmaal in Kuta reden we ook eerst 10 keer verkeerd, zelfs na het vele vragen kwamen er (bijna) niet meer uit. We reden langs de duurde winkels en toen begon het weer keihard te regenen. Onze eerste schuilplek was de MAC! Inmiddels, 12.30, hadden we wel een beetje trek gekregen. Eerst dus gebunkerd en geschuild. Na 13.00uur gingen we dan naar de markt, nu keken we wel wat serieuzer naar de kleren dan de eerste keer, dat was toen ook nog maar de 3e dag en nu hebben we het echt ‘nodig' ;). Ik kocht een jurkje, 2 zonnenbrillen en 5 armbandjes. In de winkel heb ik nog het meest uitgegeven; 49.000rp voor een legging is ongeveer 4 euro. Tijdens het shoppen regende het ook weer keihard, we schuilde bij het bekende merk Ripgurl en daarna besloten we om te gaan want we wilde de weg graag nog terug vinden voordat het donker werd.
Rond 16.00 gingen we dan naar huis, we kwamen over het noord oosten van Ubud uit ipv het zuiden en we waren na 18.00 pas thuis. Wat een gedoe om de weg te zoeken maar wel weer een avontuur...
We zaten eerst even na met wat chocopinda's en ruim een uur later gingen we naar Sjaki om de laatste nasi goreng te nuttigen. Het was er erg rustig dus zijn we optijd weg gegaan. Morgen weer een lange trip terug naar Lovina.

Zondag (minggu) 13-5
Het leek vandaag wel nationale ceremoniedag.
Om 07.15 de wekker en nog om 8.30 vertrokken, wat zijn we weer snel! We gingen nu over het oosten terug naar het noorden. Via Lake Batur. Op deze route lagen twee tempels die we wilden bekijken maar eigenlijk reden we er zo voorbij! We moesten namelijk eerst nog een zijweg in en dan 3 km rijden, wisten wij veel, daar hadden we geen zin in hoor, we wilde weg uit de bewolking en reden door. Nou begon het avontuur; voor het eerst gestopt door de politie dus we dachten dat we moesten dokken, dus ik begon maar eerst met een hand te schudden (werkt volgens mij wel) en me voor te stellen. Nou het werkte inderdaad, we hoefde alleen ons rijbewijs te laten zien! We mochten weer door en kwamen de volgende opstakel tegen; een lokale vrouw met offertjes op haar dienblad. We werden gezegend voor een goed leven en kregen een offer op de scooter, rijst op ons voorhoofd en we werden besprenkeld met rijstwater. Daarna kon ze heel goed vertalen dat ze er geld voor wilde hebben, hmm vooruit maar het sloeg nergens op. Daarna waren we bijna op de T-splitsing naar Kintamani. We konden op dit kruispunt de berg en de meer Batur bewonderen. Alleen voordat we dat mochten doen, moesten we uiteraard betalen, ook weer zoiets onzinnigs! Ik ging in discussie maar dat heeft allemaal geen zin...
Op het uitzichtpunt zijn we even gestopt om wat te drinken/eten. De zon begon te schijnen en het uitzicht werd al beter!
Daarna door naar Kintamani, heb je ook een uitzicht over de berg en het meer. Maar er hing daar zo'n donkergrijze bewolking dat we door zijn gereden. Onderweg kwamen we trucks, auto's en vrachtwagens tegen met mensen erin en de muziek aan. We werden door politie gewenkt dat we rustig moesten rijden maar ondertussen werden we door iedereen bekeken.
Het was nog steeds bewolkt maar we gingen nu door de bergen, wat erg mooi groen en bosachtig eruit zag. Het voordeel ook is dat het een stuk rustiger was dan de andere route, toch deden we rustig aan met al die haarspeldbochten (get drunk!). Helaas moest ik echt heel nodig plassen en er zijn hier geen wc voorzieningen dus ik maar even de bosjes opgezocht; handig met m'n knalroze vest. Maaik nam een sigaretje voor de afleiding maar iedereen kon het zien. Oh wat erg was dat!
We vroegen ons af waar we nou waren maar het stond gelukkig aangegeven; Tamblang, we waren al bijna op de doorgaande weg in het noorden!
Het ging erg snel, uiteindelijk waren we om 11.45 bij het huis wat we vanaf vandaag hebben gehuurd. We hebben meteen aan Tedi laten weten dat we er waren, we wilde wel weer even wat anders aan! Maar de koffers konden pas rond 17.30 worden gebracht ;(. In de tussentijd regende het de hele tijd, we waren net op tijd terug. Ik in slaap gevallen op de bedbank die buiten staat en daarna boodschappen gedaan, in het half uurtje dat het droog is geweest. De vader van Dewa (eigenaar van het huis) was heel aardig en hij heeft met ons (in het Indonesisch) gepraat. En wat ik er van begreep is dat hij het erg goed vond dat we uit NL kwamen en dat hij het verleden (de geschiedenis van NL in Bali) vergeet en daar niet naar kijkt. Grappig he!
Rond 18.00 konden we ons eindelijk opfrissen, weliswaar met de enige handdoek die we hebben gekregen van de eigenaar, hmm.. Om 19.30 eindelijk wat kunnen eten bij de warung op het strand. Ik had zomaar weer even zin in een nasi goreng met gado gago saus, toch smaakte hij heel anders ;(
We werden weer open ontvangen door de jongens en door Annika, ze waren weer blij dat we er waren (zoveel zeggen we niet eens tegen elkaar haha). Maar het idee is heel leuk.
We hebben het niet te laat gemaakt deze avond.

Maandag (senin) 14-5
De dag startte alweer met regen. We werden alleen wel min of meer verwacht in Selat, ook al is dat voor ons onderzoek niet geheel van belang om daar te komen, ze vinden het volgens mij gewoon leuk dat we er zijn. We deden de poncho's weer aan en gelukkig viel het op de scooter wel mee (toch meer wind dus je droogt zo). Eenmaal bij de stichting aangekomen, waren er maar 2 kinderen! Ze zaten in de school ‘kantine' (stelt niets voor, een klein hokje met hapjes/drankjes) een snoepje te eten. De kinderen Gede en Rama werden dus flink verwend want ook tijdens het buiten speel moment, wat niet ging omdat het regende, mochten ze weer naar de kantine. En wij bofte ook, haha als een kind in een snoepwinkel mochten we kiezen wat we wilde eten. Van gefrituurde hapjes tot chocolade tot Fanta. Daarna met de jongens op onze rug terug gelopen, iets wat ze helemaal geweldig vinden. Kort daarna gingen we alweer lunchen (doen we altijd rond 11uur). En daarna op huisbezoek bij een jongetje wat lichamelijk beperkt is, hij kan niet zelfstandig lopen etc. Het huis zag er nog netjes uit en moeder vond het leuk dat we er waren.
Daarna even naar de grote supermarkt gegaan met onze twee collega's Metri en Wian. We zitten nu in een huis dus ja we moeten wel wat meer hebben dan alleen koekjes en drinken...
Toen we thuis waren kwamen Dominggo en Putu langs. En later ook nog de enge Putu. De engerd heeft uiteindelijk ons het huis laten zien etc maar achteraf blijkt dat hij van mij verwacht dat ik het één en ander wel wil kopen omdat ik geld heb (hier moeten we dus voor oppassen). We gaan wel met hem om, ik zeg hem ook wel gewoon gedag omdat ik geen ruzie wil maar een lieverdje lijkt hij me niet. Later gingen ze weg, ik bleef alleen nog wat drinken met D. Maaike ging (proberen te ) skypen. Toen D. weg ging kwam Maaik terug en begon het weer keihard te regenen. Alles werd nat en de rolluiken van bamboe moesten naar beneden. We zaten dus gebonden aan huis. We zaten daar even te relaxen en gingen later naar warung B.U waar we eerder al eens hadden gegeten. We hadden zelfs nog een plekje over voor een pisang goreng (gefrituurde bananen). Dit heb ik nog maar 1 keer eerder gegeten dus was wel weer even lekker. Daarna naar het strand voor een after drankje en toen weer optijd naar bed.

Dinsdag (selasa) 15-5
De vader van Maaikie is jarig en dat is een reden om de slingers (uit NL) op te hangen en toast met banaan te maken (in de koekenpan). Daarna hebben we onze schriften(dagboek) bijgewerkt want deze hadden we in Ubud niet meegenomen. En toen hebben we al onze was gewassen (was wel even nodig). Gelukkig klaarde het snel op en kwam de zon weer tevoorschijn, wat we al een tijd niet zo hebben meegemaakt. Het leek even alsof we ons in het regenseizoen bevonden. Daarna hebben we gerelaxed en verveelt, eigenlijk moesten we aan ons huiswerk... In de namiddag, 15.30 kwam Putu ons ophalen, hij had ons uitgenodigd om te komen kijken bij zaalvoetbal. Het was in Singaraja en we dachten dus echt in een zaal, zoals bij ons maar het was buiten alleen wat meer bedekt.
Helaas had hij verloren en dat terwijl hij zo zijn best deed (voor ons ;)).Rond 17.00uur was het afgelopen en gingen wij gelijk door op de scooter naar Lovina center om wat te eten.
We besloten om weer aan de patat met kroketten te gaan zitten. Alleen smaakte hij niet zo helaas. Daarna gingen we opknappen en naar het strand tot 00.30.

Woensdag (rabu) 16-5
Vanmorgen weer naar Selat gegaan. Er waren nu 3 kinderen; Rama, Nanda (overigens een jongentje, trekt altijd een leuke ‘bekkie' met z'n mond) en Helga. De jongens gingen weer achter op onze rug en lagen helemaal in een deuk terwijl wij ons kapot hebben gezweet. We gingen later niet mee op huisbezoek. We gingen thuis eerst lunchen (om 11.15) want we hadden al trek. Daarna gingen we naar het strand (nu bij ons huis, wat echt 30 seconden lopen is, alleen waar niets te doen is verder). We konden heel ver de zee inlopen zonder dat het veel dieper werd, wel een amazing effect!
De jongens kwamen heel even ons vergezellen en daarna gingen we naar huis want er kwam een donkere lucht aan. Toch bleef deze nog een uur weg en gingen we weer even terug naar het strand haha, lekker als het zo dichtbij is. Daarna ging het wel echt regenen, alle was naar binnen verzameld en tussen de was zaten we te kaarten (voor het eerst dat we een spelletje hebben gedaan met zn 2e). We gingen even opknappen (16.00) omdat de warmte wel aanhield. Om 17.30 kregen we wel trek. Arif (de jongen die we ontmoet hebben in de tweede week Lovina, uit Londen) liet weten dat hij weer in Lovina was en met ons wel een hapje wilde eten. We gingen naar warung Dewi, goedkoop maar wel lekker. Daar vertelde hij over zijn avonturen naar andere Indonesische eilanden. Ik zit er nu ook serieus aan te denken om naar de Gili's te gaan. Wel meer mensen die ik spreek zeggen dat het de moeite waard is. Ik wil dan alleen niet komend weekend maar dat weekend daarop. Maaike en Pat willen dat waarschijnlijk in hun vakantie doen dus dan ga ik wel alleen. Maar er zijn daar zooooveel backpackers! Dus Arif heeft me aan het denken gezet. Daarna gingen we naar het strand, bij de warung werd hij ook weer open ontvangen. We kletste daar verder.

Donderdag (kamis) 17-5
Vannacht sliepen we pas laat, ik had wel een wekker gezet om 09.00uur maar de buren, die pal naast ons, bedachten leuk om een zwembad te plaatsen. Toen hebben we maar een ochtendje rustig aan gedaan. Om 10.00uur gingen we met Arif, Putu, zijn vriendin Julia en Dominggo naar het pasgeboren neefje van Dominggo kijken. Van te voren hebben we eerst nog een kraamcadeau gekocht (bedachten dat we geen inpakpapier hadden en de prijsjes er nog op stonden ;)). Het was ongeveer 55 rp. Dat is nog geen 5€ maar voor hun een hoop geld! We kwamen aan bij de familie en echt bijna iedereen was er. Broers, zussen, tantes, oma, opa, vader en moeder en natuurlijk de kids. Het babytje Putu mochten we zien, hij was heel lief en klein maar we mochten hem verder niet vasthouden (durfde er ook niet naar te vragen). Daarnaast is het ook een gewoonte dat moeder maar 2 dagen in het ziekenhuis blijft (1 dag bevallen, 1 dag herstel) en daarna gewoon weer aan het werk gaat.
Daarna gingen we met Arif mee naar zijn hotel. We hadden het warm en hij vertelde dat hij een zwembad had. Relaxed, het hele zwembad was voor ons alleen! We bestelde een lunch en namen een duik. Arif had zijn onderwatercamera mee, heel leuk. Het was echt bijzonder speciaal, het zag er zo mooi uit allemaal en dat voor ons zelf!
Tot 17.00uur gingen we relaxen, daarna naar huis gegaan want Arif en Maaike wilde graag skypen. We startte de scooter maar die van Maaik deed het niet, ik nog te kicken op mn slippers maar wat bleek? De standaard stond uit en dat blokkeert het contact (ja heb ik nooit met mn puchie gehad hoor) Dus dat was wel een blonde actie...
Die avond bij de warung namen we een quiche, iets wat Annika nieuw op het menu had geïntroduceerd. Helaas moesten we er een uur op wachten, waardoor de skypeontmoeting vertraagd werd. Ik ging deze avond op tijd naar huis, rond 23.15 want ik was best moe nog van de vorige avond. Dan is het erg fijn dat we allebei een scooter hebben; kan de ander nog blijven als zij wil.

Vrijdag (jumat) 18-5
Vandaag alweer vroeg wakker maar Maaik sliep nog. Ik heb tot 12 uur een beetje schoongemaakt (ja dat heb je nu met een eigen huis), boodschappen gedaan en op de computer gezeten. Rond die tijd kwam Arif naar ons toe (we vinden het wel leuk om zo met zn 3e op pad te gaan). We besloten om nu naar het strand te gaan want Arif was de avond erg dronken geweest. Hij wilde even een duik nemen in zee. Maar dat werd vervangen door een middagje zwemmen. Er staat namelijk een hele mooie witte villa aan het strand met een prachtig zwembad! We hebben wel eens gekeken maar ik ging gewoon vragen aan het personeel of we het bad een middagje mogen ‘lenen'. Het personeel moest even op de baas wachten. Toen hij eenmaal kwam heb ik uitgelegd wat Maaike en ik hier doen. Hij vond het goed en we mochten (gratis!!!) zwemmen! Woow, gister was bijzonder. Maar dit overtrof alles, het was echt een paradijs! Blij,blij,blij mijn dag kon niet meer stuk. Het personeel keek ons alleen een beetje lachend aan. We vermaakte er ons tot 17.00 (ondertussen het huis bekeken, James bond nagedaan, zo groot dat het was en veel foto's gemaakt etc) wat erg weinig tijd leek (3 uur) maar het was eigenlijk precies goed. Om 17.00 elk personeelslid en de baas gedag gezegd en hartelijk bedankt. Toen snel omgekleed want om 17.30 zou Wian (onze collega) met een aantal vriendinnen van haar, bij de doorgaande weg klaar staan. We gingen naar Penimbanang beach de zonsondergang bekijken onder het genot van een juice (staat deze straat bekend om). De zonsondergang was niet heel duidelijk, het was erg bewolkt, maar het werd wel gezellig. We gingen daarna naar de karaokebar en zongen liedjes als crazyfrog, surfing usa, don't worry be happy etc. Daarna vroeg Wian ons om mee te gaan naar Lovina Center, daar was namelijk een Nederlandse jongen, Thomas, die vroeg of we wilde komen. We namen een drankje in de bar Lumbung en bestelde bitterballen, deze kon Wian en Arif mooi testen en keuren. Wian ging rond 22.30 naar huis en ik ging een half uurtje later, maar niet naar huis, even kijken naar de groep Amerikanen op het strand. Ik hoorde namelijk van Dominggo dat ze kwamen. Arif en Maaike poolde in het cafe verder. Ik zat met de Amerikanen te praten, erg gezellig en leuk om te zien hoe close deze mensen zijn.
Nadat hij weg waren ging ik ook naar huis.

Zaterdag (sabtu) 19-5
We waren vroeg wakker want Arif ging weer verder reizen, nu naar Singapore (jaloers!). Na ns ontbijt gingen we boodschappen halen. We waren er al vrij vroeg (10.00) en daarna ook snel thuis. We hadden alweer trek dus aten we om 11.15 gebakken banaan met brood. Vervolgens zijn we naar het strand gegaan bij de warung. Daar hebben ze lekkere lichtbedjes waar Maaik bijna 2½ uur op heeft geslapen en ik met mn Ipodje muziek zat te luisteren, maar gelukkig genoeg aansprak had van Annika of één van de jongens. Na de zonsondergang zijn we naar huis gegaan en hebben we gekookt! We hadden trek en we maakte salade, kipvingers en gebakken aardappelen. Het smaakte, ondanks de slechte keuken conditie, toch best goed! Daarna gedouched en ik nam nog een drankje op het strand. Maaik wilde thuis liever even relaxen. Er waren helemaal geen gasten in de warung en ik wilde het niet te laat maken. Totdat er 3 dames kwamen en die wilde wel wat eten. Stond ik boven op het dak van de warung de fish te grillen (de kookdames waren al naar huis maar werden wel opgetrommeld) en in de bediening te werken, it feels like im in mine home!
Zondag (minggu) 20-5
Gaaaap het was toch weer laat geworden. Van 6 uur tot 8.45 nog geslapen en toen met Maaik ontbeten. We werden om 10.00uur opgehaald door Wian om met haar en een aantal vriendinnen naar de Git Git watervallen te gaan. Deze is erg bekend in het noorden van Bali. Haar vriendinnen ontmoet, deze maakte erg veel foto's en alles gaat meteen op fb. Het was leuk om te zien. Daarna gingen we naar Thuty haar huis (die was vrijdagavond ook mee). Daar aten we een lunch (witte rijst, gele kippensoep en krupuk), erg lekker alleen de stukjes kip zijn niet altijd te vertrouwen... Vervolgens, welliswaar met twee meiden minder, gingen we naar de rijstvelden in het oosten rijden. Maar dit werd een hele lange trip, weer richting Tamblang (waar we vorige week zondag nog reden) en daar ergens ingestoken en op de meest slechte wegen en in de jungle van Bali gereden. Het was een bijzondere ervaring. Via de meest kleine kronkelweggetjes eindigde e ergens in de middle of nowhere. Dat de mensen daar zo kunnen leven, onvoorstelbaar... Maar geen rijstveld te bekennen. We liepen door het bananen,cacao,kokosbos (allerlei bomen dus) en eindigde bij een hutje. Hier wachtte we even maar er kwam niemand. We zijn terug gelopen naar een ander hutje (is dus gewoon het huis van de mensen). Hier werd door de man kokosnoten gezocht en voor ons klaar gemaakt, we mochten allemaal één kokosnoot opdrinken! Het was niet zo'n harige bruine maar een kale groene... Vervolgens door de jungle terug naar de bewoonde wereld, een klein dorpje... We bezochten de opa van Thuty, deze man was al 88, een aardige leeftijd voor een balinees. Normaal worden ze hier zo rond de 70/75 jaar oud. Er was in dat dorpje ook een tempel, die hebben we bezocht, met onze handdoeken om onze schouders en we mochten niet ongesteld zijn (onrein).
Vervolgens moest ik zo nodig, nou dan maar bij een local, lekker hurken boven de toilet zonder wc papier, nee gewoon een emmertje water om door te spoelen.
Terug naar huis, een lange en vermoeiende trip om weer op de doorgaande weg te komen. Thuis lekker opgefrist en toen bij de warung van de buren gegeten omdat we daar wifi hebben, mijn wifi deed het natuurlijk niet.... grrr krijg wat van deze laptop!
Toen heel even aangesloten bij de warung waar we altijd komen, hier was nu de hele groep Amerikanen aanwezig (30 man). Wel even leuk om met ze te praten maar rond 22.30 gingen we ook weer want morgen moet er gewerkt worden...

Maandag (senin) 21-5
Vandaag weer vroeg uit de veren, waren de buren voor het eerst niet bezig met het zwembad, grrr. Eenmaal 10 minuten bij de stichting belde Tedi ons op. Of ik naar een locatie kon komen met Metri en dan Maaike met Wian les ging geven. Ik kwam aan bij de locatie, bleek het een interview te zijn. Ja, daar hoort Maaike ook bij en ik had geen spullen bij me! Weer een lekkere Indonesische actie. Maar goed het is goed gekomen en om 9.30 zaten we vragen te stellen. Daarna nog naar de stichting gegaan, waar de dag al werd afgesloten. Vervolgens gegeten en toen op huisbezoek bij Gede. Hij had een ongeluk gehad maar we wisten verder niets. Wat bleek, hij is aangereden door een scooter maar deze is niet gestopt. Hij moest voor controle naar het ziekenhuis want hij bloedde heel erg, zelfs uit zijn oog, eng idee he! Maar er was niets aan de hand, hij was zelfs vrolijk dat we hem zagen.
Na het huisbezoek gingen we naar huis, even een wasje draaien. Ik heb nog gezwommen en geprobeerd te kanoën, de eigenaar heeft een cano, dus ik proberen, is hij lek. Ik haalde me open aan de boot, lekker verantwoord meneer de eigenaar. Toen gedouched en om 16.00 een middagdutje op de bedbank buiten. Daarna gerelaxed.

Dinsdag (selasa) 22-05
We hebben we eerst de hele ochtend aan ons huiswerk gezeten. Aardig opgeschoten, dus dat is lekker. 'S Middags naar het strand. Het was warm, het zweet brak ons overal uit, maar we hielden vol. Want zo bruin zijn we niet (komt doordat we vaak binnen aan het werk zijn) dus elk vrij uurtje wat we hebben! We namen een duik in de zee, maar die was echt heel vies! Snel er uit dus. Daarna nog een heerlijke massage gehad (25.000 rupiah, 2 euro). 'S Avonds gegeten bij een warung en door naar het centrum om een biertje te drinken. Het was gezellig maar we gingen toch weer terug naar onze warung op het strand.

Woensdag (rabu) 23-5 zijn we eerst naar de stichting geweest. We gingen niet op huisbezoek, maar met zijn vijven naar de nieuwe locatie. Ik heb daar eerst alle wanden met een stoffer schoongeveegd, de anderen haalde de verfspullen. Toen kon het verven beginnen! Eindelijk! Het gaat hier allemaal net even wat anders dan in Nederland. De verf was op waterbasis en daardoor best wel dun, we hadden een crème kleur en dit ging ook op een crèmekleur.We hoefden alle wanden ook maar één keer te verven. Op de muren zaten allemaal vieze zwarte vlekken en soms bladderde de verf er van af. Dat gaf allemaal niet, gewoon verven en dan zie je de vlekken nog maar. We verfden ook allemaal niet op zijn mooist, heel amateuristisch. Het is Bali, dan geeft dat niet. We hebben die dag alle aparte kamers kunnen verven (6 kamers, waarvan een aantal heel klein). Sneller dan verwacht moet ik zeggen! Daarna eerst naar huis gegaan om alle verf van ons af te schrobben en daarna boodschappen gedaan. Thuis weer ons eigen maaltje gekookt; kipvingers en stokbrood met brie en komkommer, heerlijk! Zelf eten maken is duurder dan uit eten, dus daarom doen we dat niet zo vaak haha. 'S Avonds weer even naar het strand, maar op tijd naar huis. Toch best vermoeiend, zo'n dag schilderen. Zijn we niet meer gewent haha.

Vandaag, donderdag(kamis) 24-5 hadden we om 9 uur met Tedi bij de nieuwe locatie afgesproken. Natuurlijk kwam hij een Balinees kwartiertje te laat. We zijn met zijn drieën verder gegaan met schilderen, nu de hal en de grote ruimte. Om 11 uur kwam Dodi (die we hebben ontmoet op het strand), ons versterken. Om half 12 kwamen ook Wian en Metri. We waren behoorlijk snel klaar met verven, alleen we hebben daarna een hele tijd besteed aan het schoonmaken van de vloer. Gister hadden we geen kranten gebruikt tegen de verfspetters. Vandaag wel, maar dat kon niet voorkomen dat er evengoed een heleboel verfspetters op de vloer zaten. Schrobben met een nat, vies doekje. Ik schilderde de randjes van de wanden met een tandenborstel (van de vorige eigenaar) want een kwast kennen ze niet. Het schoonmaken van de bakken waar de verf in zat, ging op een aparte manier; we deden dat met blaadjes van de grond. Werkte beter dan de doekjes. Rond 3 uur waren we klaar. Morgen zal het gebouw helemaal worden schoongemaakt en dan kunnen we eindelijk spullen van het ingezamelde geld kopen! Rond midden juni zal de nieuwe locatie worden geopend.

Ik hoop dat jullie niet in slaap zijn gevallen bij het lezen van dit enorme verhaal. Ik zal toch echt proberen de volgende keer sneller te zijn!

Voorlopig laatste update

Dag lieve allemaal,

Vandaag even een laatste update voor voorlopig. Het is nu dinsdag, en vanaf morgen gaan we een aantal dagen naar Ubud. De locatie in Ubud geeft komende vrijdag een sportdag en iedereen is gevraagd om te helpen. We gaan morgen dus al brommeren (eerste keer zo`n lange trip naar Ubud) en daar blijven we tot zondag. Vanaf zondag hebben we trouwens een huisje! We hebben dit voor 3 weken vastgelegd, het heeft een mooie ruimte, twee aparte kamers en een keuken (ook wel eens leuk!). Maar geen wifi. Vandaar deze update, ik zou niet weten wanneer ik weer iets van me zou kunnen laten horen (moet ik al met mn laptop naar een cafe-restaurant).

Vorige week donderdag 03/05 hadden we de morgen aan ons huiswerk besteed. Helaas deed het internet niet en nu wist ik nog steeds niet of ik nou goed bezig ben (vanuit school) want mijn begeleidster reageert zoooo snel (ahum). Tot een uur of 13.00 heb ik hieraan gewerkt. Daarna gingen we met een Putu (lijkt wel of iedereen hier zo heet), het huis bekijken wat we dus hebben vastgelegd. De eigenaar was een beetje opdringerig maar na betaling kalmeerde hij, niet echt een super gevoel bij maar het huisje is ontzettend leuk, dus ik geef het een kans.
Vervolgens heeft Putu ons de omgeving laten zien. Daarna vonden wij het wel tijd worden voor een duik in zee. We aten onze lunch ook op het strand (inmiddels al 15.30). We hebben tot het begin van de zonsondergang gekeken (18.00) en zijn daarna gaan douchen.
Na het opknappen, wat vrij snel ging, gingen we richting het centrum. Hier hebben we in de pizzahut lasagna gegeten (op zn balinees). Het was lekker en anderhalf uur later gingen we met een goedgevulde buik naar het strand. Dominggo maakte met zijn neef en andere familielieden (iedereen is zijn neef of broer...), een kampvuur aan. Er kwamen nog een aantal jongens bij ons zitten. Rond middennacht namen we nog een duik in zee (helemaal niet koud) en vervolgens ging ik douche en met Maaike naar huis.

Vrijdag 04-05.
We lagen er rond 02.00 uur in maar toch was ik alweer vroeg wakker. Ik liet Maaike slapen (hadden we afgesproken) en ik ging ontbijten. Daarna stad en land afgezocht om een paar scans te maken van mijn formulieren. Hier ben ik de hele morgen mee bezig geweest, iedereen zijn scanner is zogenaamd stuk. Daarna hebben Maaike en ik geprobeerd om ons huiswerk (de verslagen verbeteren) te maken maar dit ging maar moeizaam.
Daarna gingen we even boodschappen halen en een lekker broodje bij de warme bakker halen (jeeej heerlijk!). Helaas begon het daarna keihard te regenen en waren we verplicht om ons brood op het terras, onder het afdak, op te eten. Ook ons middagje strand ging niet door en werd vervangen door een slaapie op bed (was toch te kort slaap die nacht).
Na het slaapie lekker gedoucht en bij de warung op het strand fried rice gegeten. Dit hebben we gedeeld want het is iedere keer veel te veel voor ons. Het was nu precies goed en we hadden zelfs nog plek over voor een toetje, ijs! Hmm. Om 20.00uur (onze tijd) herdachten we de mensen die voor ons gevochten hebben tijdens de tweede wereld oorlog. Ze hadden er bijde warungrekening mee gehouden en de muziek ging uit.
Daarna gingen we met de one happy family (dominggo en zijn vrienden,broers,neven) kaarten.
Tijdens het kaarten ging het weer keihard regenen.

Zaterdag 05-05.
Het was vannochtend nog fris en bewolkt nadat het gister zo had geregend. En dat terwijl we nu express smorgens naar het strand wilde gaan. We hadden helemaal de wekker gezet! Om 10.00uur zaten we dan nog op het strand, welliswaar de kleren nog aan. Gelukkig klaarde het een half uurtje later op. Tot op een gegeven moment het wel weer heel erg warm werd en de parasol te pas moest komen. We deelde een gezamelijke lunch (bananen juice, bananenpannekoek en een jaffle (tosti met tomaat). Uiteindelijk was het al na tweeen en vroegen aan Annika (eigenaar warung) of ze nog een paar masseuses kon optrommelen. En ja hoor daar kwamen ze aangehuppeld. We hebben heerlijk kunnen ontspannen en dat voor nog geen 2,5 euro voor een half uur. Daarna meteen naar het hotel gegaan want we hadden inmiddels ervaren dat de olie op je lichaam, je snel laat verbranden, maar dat was ik inmiddels toch al, ondanks de parasol en de suncreme.
Vervolgens hebben we ons opgefrist, gecomputerd en een warung opgezocht. Maaike had net te horen gekregen dat haar oma is overleden.
We aten lekker bij een warung (groente,kip in zoetzure saus en rijst). En zochten daarna de jongens op bij de warung op het strand, we maakte weer een kampvuur aan. Ik was uiteindelijk half 3 thuis, Maaike ging iets eerder want die voelde zich niet lekker.

Zondag 06-05
Vanochtend keken we even hoe Maaike zich voelde, we zouden namelijk met de boot de zee op gaan om te gaan snorkelen. Dominggo stelde 12 uur voor (kon hij nog slapen) en in de tussentijd zijn wij rustig opgestart. Het ging niet zo goed maar Maaik wilde het wel proberen. Eenmaal in het water ging het wel goed. We hebben heerlijk een uurtje gedobberd alleen waren er helaas maar weinig vissen te bekennen, wel zeesterren!
Na anderhalf uur zijn we weer naar het plattelang gevaren. We aten even een snelle lunch (appel en chips:s) en gingen daarna op één scooter naar het westen toeren. We hebben doorgereden tot Pemuteran en daar hebben we foto's gemaakt. Het is daar veel groener en rustiger maar niet een plek om vaak te komen. Voor een dagje is leuk. Op de terug weg gingen we nog in Pulaki een (apen) tempel bezoeken. We moesten een sarong om ons onderlichaam dragen, terwijl onze schouders niet bedekt waren? Vaag!
We maakte foto's en na een donatie (2.000rp is nog geen 20 cent, we hadden niet meer), gingen we er weer vandoor. Onderweg gefilmd en geprobeerd foto's te maken maar dat gaat lastig als je 70 km per uur rijd ;-).
In 17.30 waren we op weg en alle warungs waren dicht. Dus aten we maar een pizza en kebab in een soort wegrestaurantje (wel schoon en netjes!). We hadden vandaag 80 km afgelegd.
Daarna zijn we naar het strand gegaan. Het was vandaag full moon. Volle maan is elke 20 dagen, na 10 dagen is de maan op zijn kleinst en dan groeit hij weer uit tot een grote bol. Elke 20 dagen is er dus een ceremonie om dit te vieren. Zij jagen hierbij de kwade geesten weg uit het water.

Maandag 07-05
Vandaag wilde we 'lekker' aan ons huiswerk zitten totdat we om half 10 een telefoontje kregen van onze 'baas' (zo wil hij zelf niet genoemd worden) , Tedi. Hij vroeg of we deze dag tijd hadden voor een interview. Ik antwoorde dat dit goed was, maar hij had eigenlijk de afspraak al gemaakt om 10.00uur! En wij moesten nog ontbijten. Ik at heel snel en dronk mijn thee nog niet eens op (hij was namelijk nog eerder ook). Ik poetste mijn tanden en we konden gaan.
Wat denk je? Zegt hij; waar is jullie nieuwe huis, waar jullie verblijven de komende tijd? Wij uitleggen. Hij zegt; dan gaan we dat eerst zien. Ik stond hem met verbaasde ogen aan te kijken, heb ik daarvoor zo snel alles voor gedaan? Maar het schijnt normaal te zijn om een half uur later te komen. En bedankt!
Het interview ging welliswaar weer helemaal voorspoedig, we waren al snel klaar en hadden alle vragen beantwoord gekregen!
Daarna ging Maaike naar bed en ik heb even boodschappen gedaan. Vervolgens ging ik naar het strand (medicijnen halen bij Annika voor Maaike). Ik ben daar nog een aantal uur gebleven, en met toeristen gepraat (je maakt hier snel contact).
Daarna heb ik geskypd en Maaike nog wat eten gegeven. (Melk met cornflakes). Ik ben nog naar het strand gegaan om de gezelligheid op te zoeken. Het was rustig maar wel weer gezellig.

Vandaag dinsdag, hebben we rustig aan gedaan. Ontbeten en naar Hardy's (winkelcentrum) gereden in Singaraja. We hebben even wat shampoo etc ingeslagen voor de komende dagen. Daarna even gelunched en nu zit ik alweer inmiddels 2 uur aan mijn huiswerk (en mn blog).
We gaan zo nog even naar het strand (wil ik tenminste ;))..
En daarna ga ik mijn kleine tasje inpakken want voor 4 dagen moet ik er kleding in doen en meenemen op de scooter. Mijn koffer blijft bij Tedi en nu wordt het dus heel erg krappensokkenwerk met inpakken. We gaan het zien.

Jullie horen wel weer van me, ik zou niet weten wanneer maar alvast weer bedankt voor alle reacties, erg leuk!

Sampa Jumpa!
Liefs, Evelien

Tijd vliegt voorbij

Hallo lieve allemaal,

Hoe is jullie koninginnedag verlopen? Geen rare dingen gebeurd in The Netherlands?
Hier in iedergeval niet want hier doen ze er niets aan (ja heb één balinese man gezien in het oranje gekleed).

Ik heb jullie verteld over (vorige week) maandag. We hebben het speciaal onderwijs geinterviewd. Het was toch een hele andere voorstelling dan wij hadden, we hadden toch wat andere informatie gekregen. Minder positief eigenlijk. Het is ook wel anders dan bij ons in Nederland; kinderen onder de 7 en met autisme worden niet toegestaan.
Deze maandag hadden we onze eerste ceremonie. Een ceremonie omdat we denieuwe locatie van Sjaki-Tari-Us, in Singaraja, gingen vieren. We hadden ons er op verheugd en droegen onze sarongs. Achteraf viel het best tegen. Er werden door de vrouwen offertjes neergelegd in elke kamer en buiten. Deze bestaan uit bamboe bladeren en er zit eten in en wierook. De vrouwen gingen bidden en de mannen ( Maaike en ik) zaten netjes te wachten. Daarna mochten we het eten uit de bakjes opeten. Er zat vanalles in, zoals fruit, rijst, koekjes en ook een eend. Het eten wat over was hebben we verdeeld. In warung Rasta hebben we ons toetje gegeten, fried pineapple. Er speelde een band en we kwamen in contact met twee jongens uit Amerika. Daar hebben we de avond bij gezeten.

Dinsdag 24-4 hebben we ons tweede interview gehad. Onze buurman Vic (tor) woont in Nederland maar is van oorsprong Indonesisch. Hij vind ons doel dat we hier zijn, zo goed, dat hij ons ondersteund met van alles; regelen van jongens die ons helpen zoeken naar tieners met een beperking tot het zoeken naar een soortgelijke stichting. Hij heeft veel contacten met de lokale bevolking, ook iets in ons voordeel!
De foundation waar we gingen kijken heet High5rehab, en het is in principe gericht op kinderen die een lichamelijke handicap hebben. Het is ook door een Nederlandse opgericht en ziet er allemaal keurig schoon en ruim uit. Maar ook deze mensen moeten het hebben van sponsoren in Nederland, niets wordt vergoed vanuit de overheid.
Na het interview zijn we dit gelijk uit gaan werken (goed he) maar daarna gingen we even een bananenpannekoek nuttigen bij een warung.
Daarna gingen we naar het strand, even bijkomen van de ochtend haha ;-) Nee we willen wel een beetje bruin worden en tot nu toe werden we dat niet doordat we vaak in de schaduw aan het werk zijn. Die avond aten we ook bij een warung aan het strand en kwamen we in contact met de eigenaresse A. en haar broertje D.
Dommingo speelde die avond voor ons, samen met een vriend, allerlei nummers op zijn gitaar. Later kwam er een groep jongens bij en daar hebben we nog de avond mee gepraat.
(Rob komt uit Oostenrijk, Arif uit Engeland en Micha uit Rusland).

Woensdag 25-4
Vandaag besloten we om naar de stichting te gaan. Er waren maar 3 kindjes aanwezig (wel de schattigste ;)). Daarna op huisbezoek bij een kindje dat al een paar weken niet is gekomen. De teachers gingen met hem aan het werk en praten ondertussen waarom hij al zolang niet is gekomen.
Na het huisbezoek, waar we al vrij vroeg mee klaar waren, zochten we de jongens op op het strand. We zaten op de strandbedden van de warung waar we gisteravond hadden gegeten. Deze mochten we zo gebruiken, zo af en toe koop je een drankje en dan is het goed. Die avond spraken we met de jongens af om uit eten te gaan. Nou het werd echt jongens uit eten hoor. We gingen naar die goedkope kraampjes, ja even google en je weet het. Het is goedkoop maar of dit nou zo'n goed idee was voor onze buik? Het meest betrouwbare eten hebben we geprobeerd. Daarna hebben we wat drank gekocht (jongens he) en cola en hebben op het strand ons feest voort gezet. Dominggo, zijn vrienden en de jongens maakte een kampvuur aan. We hebben nog een recept gemaakt van Rob (fruit en alcohol) en dat op het strand opgedronken. Maaike en ik besloten om die nacht door te halen want Vic, de buurman, had ons uitgenodigd om die donderdagochtend (4uur!!) mee de zee op te gaan en de zonsopgang te zien en eventueel dolfijnen. We dachten dat het beter was om de avond door te halen.
Nou tegen die tijd werd Maaike niet lekker en zag het niet zitten om 6 uur (dat was de planning) op een boot te zitten. En ik, ja had er wel en geen zin in. Ik heb het wel gedaan maar ooh wat was dat vermoeiend en tegelijkertijd ook weer de moeite waard.

Donderdag 26-4
Ik kwam al dronken van de boot af, ik voelde me niet echt lekker. Daarna hebben we gewacht totdat de vissersman zijn vrouw de vis had gebakken en de rest van het eten had gemaakt.
Ik zat samen met Vic en een franse jongeman te wachten, totdat ik het echt niet vol hield en ik mijn ogen sloot terwijl de locale bevolking om mn heen zat. (Hun lachen).
Na mn vismaaltijd (houd echt niet van vis, toch geprobeerd en hij smaakt wel anders dan bij ons) ging ik terug naar Maaike. We besloten om samen weer even naar het strand te gaan (om locals te ontmoeten die misschien een teenager wist met een verst. beperking). Hmm dat werd een ochtendje zonnen wat uitliep naar een tempel bezoek. Samen met de jongens, die toch niets aan het doen waren, besloten we om tempel Bedugul te bezichtigen (tempel op het water). Deze lag achter de bergen en was nog was een stukje rijden.
Het was een bochtige trip door de mountains maar wel een leuke trip. We kwamen aan bij de tempel, en ondanks zijn populariteit, viel hij toch een beetje tegen, zowelde tempel zelf als deinformatie die erover te vinden isals je daar aankomt.Ach gelegen op het Bratan kratermeer, en met zijn 11 trappetjes hoog (even google kom je er ook achter), was het toch wel weer een leuk tripje. We werden overspoeld door Japanners die maar al te graag met ons op de foto wilde. Op een gegeven moment stonden we met een groep van wel 20 Japanners! Na de tempel zijn we teruggereden en bij een ander meer iets gegeten. We hebben de omgeving even verkend en kwamen onverwacht een andere tempel tegen die ook in het water ligt. Deze was alleen verlaten en iet wat vervallen. Maar toch leuk om zoiets te ontdekken! Na een helse tocht terug (waar we een kleine race deden om zo snel mogelijk beneden te komen en ik hem op mn scoopy nog had gewonnen) zijn we weer naar het strand gegaan.
Daarna opgeknapt en gegeten bij de warung aan het strand. Die avond had Dominggo weer een kampvuur gemaakt en dronken we de balinese alcohol; arak, niet te zuipen!

Vrijdag (27-4) hadden we twee interviews met gezinnen met een zoon met een beperking. Buurmman Vic had geregeld dat twee balinese jongens op onderzoek uitgingen om tieners met een beperking te vinden. Ze hadden hun werk goed gedaan, we hadden er meteen twee! we waren erg blij met deze vooruitgang, want nu loopt het onderzoek eindelijk echt!
Ik had wat slaap tekort vanmijn vissersavontuur en voeldeme niet lekker worden waardoor ik die middag heb geslapen. Maaik vermaakte zich met Arif op het strand, gelukkig anders zaten we met zn 2e...'S avonds zijn we met Arif (Rob en Mischa waren al weg) gaan eten in het centrum van Lovina. We hebben daarna nog een drankje gedaan in de pocobar waar we eerder zijn geweest. Daar speelde een live band en hebben we lekker gelounched. Maar mijn maag voelde toch niet prettig aan waardoor we rond 00.00 weer gingen.

Zaterdag (28-4) hebben we heel rustig aangedaan. Ik lag de hele dag op bed, tezweten en met hoofdpijn.In de namiddag contacte ik met Thijs, hij zei dat ik beter Tedi even kon bellen.Tedizat zelfin Denpasar maar hij regelde Metri (een van de teachers) zodat we naar een dokterkonden gaanDaar kreeg ik een antibioticakuur, iets voor mn koorts (37.8) en voor mn maag. Die avond begon ik wel weer p te knappen.
Maar zondag voelde ik me nog niet helemaal lekker, toch kon ik nu wat verslagen gaan maken die ik al een tijd niet meer had geschreven (voor school) door de omstandigheden.
Daarna hebben we nog even met D en zijn vrienden op het strand gehangen, hier kwamen nog chinese meiden, een nederlandse, een franse en een finse erbij zitten. Toch maakte we het niet laat want ik was nog niet helemaal ok.

Maandag; QUEENSDAY!
We hadden smiddags nog twee interviews dus deze dag konden we rustig aan doen. We konden uitslapen maar we werden allebei om 00.00 uur snachts wakker. We droomde dat er mensen in de kamer zaten en toen zaten we tegen elkaar te praten in het engels dat ze in het engels moesten praten (vaaag) en die nacht nog een keer wakker geworden doordat onze huisbaas de gekko gaat 'gekkoen'. Woow het leek wel alsof hij naast me zat.

Onze koninginnenochtend bestond uit huiswerk maken en rustig aan doen. 'S middags hadden we weer twee interviews met gezinnen, maar dit viel tegen. De tieners hadden allebei een lichamelijke beperking in plaats van een verstandelijke. Niet onze doelgroep dus.
'S middags heeft het hier keihard geregent. 'S avonds zijn we naar een hotel/restaurant gegaan met een Nederlandse eigenaar gegaan en hebben we daar, als echte hollanders, patat, kroketten en frinkandellen gegeten. Daarna zijn we nog een biertje gaan drinken in het centrum. Al met al dus toch nog best een koninginnendag gevoel (:
Gelukkig voelde ik me weer beter anders hadden we dit niet gedaan!

Dinsdag (1-5) hebben we rustig aan gedaan sochtends. We zijn daarna een hele tijd op het strand gaan liggen. Ondanks dat we ons hoofd onder de parasol hadden, is die toch verbrand

'S middags hadden we de afspraak met de Nederlandse man voor zijn huisje, maar door misverstanden is dit niet door gegaan. We blijven dus gewoon verder zoeken! 'S avonds hebben we gegeten bij een warung en daarna weer naar het strand gegaan om wat te drinken. Dominggo en zijn neef waren er ook en hebben weer liedjes op hun gitaar gespeeld.

Vandaag, woensdag (2-5) zijn we weer naar Selat, de stichting gegaan. Het was weer leuk om alle kindjes te zien! Daarna hebben Dominggo en zijn neef ons een aantal kamers laten zien, maar waarschijnlijk zijn wij te verwend, want het was allemaal niet goed genoeg (geen normale wc, geen douche, slapen op de grond, weinig ruimte etc.). Ze zullen wel gedacht hebben 'rijke balanda people'. Daarna zijn we met zijn vieren naar een waterval in de buurt gereden. Het was heel erg mooi!! We hebben er ook gezwommen in het koude water, maar het was heerlijk, omdat het de hele dag al zo warm was. Op de terugweg kregen we een enorme regenbui over ons heen en leek het net alsof we met kleren en al in het water waren geweest. Net even lekker gedoucht en straks gaan we met Dominggo en co naar een ceremonie waar we de balinese dans kunnen bewonderen. Ben benieuwd of deze ceremonie wel interessant is!

SAMPA JUMPA lieve allemaal!
De tijd gaat zoooo snel voor ons gevoel dat we ook zoveel mogelijk genieten en daardoor lijkt het alsof we niets doen (oke met de studenten in nl kunnen we het misschien ook niet vergelijken). Maar dit is echt zooo'n mooie kans om te doen, werk/studie afwisselen met de balinese cultuur,natuur en tempo is echt super!
Liefs x

Het leven in Lovina

Selamat Siang!
Bedankt allemaal voor jullie reacties op mn laatste blog, erg leuk om te lezen, ook hoe het bij jullie gaat (blijf je toch een beetje op de hoogte).

Het is alweer ruim een week terug dat we naar Lovina zijn vertrokken. Om precies te zijn, zijn we zaterdag 14 april om 10.15 vertrokken. De chauffeur Madé reed ons samen met de kok en de nachtbewaker van de stichting. Jelita ging ook mee, gewoon om te kijken hoe het er hier in het noorden eruit ziet. Eigenlijk hebben we vanuit de auto nog het meest gezien (groene sawa's, bergen en meren)want toen we aankwamen gingen we al snel lunchen en daarna waren we helemaal op. Jeetje, van het niets doen? Nou ja misschien ook wel, maar ook vanwege de warmte. Het is nog steeds moeilijk wennen aan die benauwde warmte.
Bijna op het einde van de rit kwam Tedi voorbij scheuren op z'n brommer. Tedi is de headmaster in het plaatsje Selat en zal ons begeleiden in het onderzoek. Hij bracht ons naar het hotel. Nou zo noemen ze dat, het zijn aparte appartementjes (zonder keuken etc) maar we hadden een wel ruime kamer met een heeerlijke douche, lekker in de buitenlucht en we mochten onszelf schoonmaken tussen de muggen met een heerlijk schoon emmertje water. (Niets voor ons dus). Dus we gingen eigenlijk meteen al verder kijken en praten met mensen in de omgeving. Het was allemaal even wennen. De gezelligheid die we in Ubud elke avond opzochten zal nu wel anders worden.
We hebben ook even het strand bezocht, dat tevens wel heel dichtbij was! Het strand is hier wat donkerder (zwarte steentjes) maar de zee is wel heerlijk cool.

Zondag (15e van april) hebben we een scooter gehuurd via het hotel. Hier betaalde we nu nog wel 35.000 roepia voor (3 euro) maar als we deze een langere tijd houden hoeven we minder te betalen, en dat hebben we inmiddels (zaterdag21)geregeld; de scoopy is nu 6 weken van mij! De zondag besloten we om een stuk van de omgeving te gaan verkennen en zodoende gingen we naar het westen van het eiland. We sloegen onderweg ergens in en kwamen hier twee meiden uit Duitsland tegen, zij vroegen ons de weg naar de 'hot springs'. Wij hadden geen idee, we reden maar wat rond, maar hielpen ze wel met rondvragen aan de locals.
En zodoende gingen we op de juiste route met hun mee naar de hot springs, we dachten leuk een waterval. Entree betaald en toen kwamen we erachter dat het een soort 'heilbad' te zijn. Een bad met warm water en uit de kranen kwam 'hot' water wat goed voor je is. Wij hadden hier niet opgerekend (geen bikini, geen handdoek) en dus moesten we die terplekke even kopen. Nou vooruit voor nog geen 9 euro 2 bikini's gekocht, het kon nog lager maar ze deden hier al moeilijk over en deze zaten goed! De rest van de bikini's zijn maatje xxxxxs!
Nadat we hadden omgekleed moesten we het water in maar wat bleek? Alle vrouwen hebben hier gewoon korte kleren aan en dus werden wij wel heel erg aangekeken door iedereen....
Ahum nou erg geweldig voelde wij er ons niet bij maar de omgeving waar we ons in bevonden maakte alles weer goed, zo groen!
De meiden uit Germany vertelde ons dat ze verbleven in Perama (ik heb er eigenlijk naar gevraagd) , ze vertelde dat ze heel goedkoop zaten (3euro voor low budget en 5/6euro voor iets luxer). Ze hebben internet en een gewone douche (belangrijk!!) Hier zijn we deze zondag heen gegaan en hebben dit vastgelegdvoor de zaterdag erna.
'S avonds hebben we de gezelligheid in Lovina Centra opgezocht, rustig maar wel gezellig. Een aantal barretjes met live music maakte het wel weer leuk.

De maandag gingen we naar Selat (een plaatsjerichting de bergen).Tedi haalde ons op. Het was wel weer even wennen (8.30 vertrekken) Maar het was erg leuk. Er zijn namelijk 2 groepen in Selat (speel-leergroepen noemen ze dat). En deze dag waren de kinderen er van 3 tot 6 jaar, een aantal met down en sommige met autisme, zoooooo sweet!
Daarna zijn we op huisbezoek geweest bij één kindje.
'S middags kwam er een flinke tropische regenbui, waardoor alles onderliep.
We worden nu al af en toe moe van het steeds uit eten gaan, dus we hebben bij de supermarkt een pak meld en cornflages gekocht en bij onze kamer lekker opgegeten. Het was heerlijk!

De dinsdag en de woensdag dat we bij de stichting in Selat waren, waren deze kinderen er ook nog. We hebben hierbij veel geobserveerd en foto's gemaakt. Nadat de kinderen (om 11.00uur al) werden opgehaald door de chauffeur, gingen wij lunchen. Hmm lekker vroeg voor ons dus, wel even wennen om dan al rijst te eten terwijl we om 8 uur nog aan het ontbijt zaten!
Na de lunch is er iedere dag (behalve zaterdag) een huisbezoek. We komen hier echt bij de lokale bevolking, tussen(soms) de varkens of andere beesten en (vaak)de grote families, want iedereen leeft hier bij elkaar.Dinsdag hebben we 'onze' nieuwe locatie gezien, ik noem het ons omdat ik me al helemaal thuis voel bij deze mensen in het noorden! Alleen het is ook een beetje ons project wat we kunnen opzetten. De nieuwe locatie is meer bij de grote stad Singaraja en het is eigenlijk een groot huis met allemaal aparte kamers. Eerlijk gezegd vind ik het erg klein om hier 8 kinderen (waarvan de helft met moeder meekomt) in les te geven en dat heb ik ook eerlijk gezegd. Tedi en de teachers van Selat (Metri en Wiang) begrepen dit wel maar gaan er nog over nadenken. Wij, Maaike en ik, gaan deze locatie uiteindelijk opknappen (samen met anderen) en willen hier de tieners die we gaan interviewen, op deze locatie onderbrengen.

De donderdag kwam een andere groep van de stichting; de wat ouderen kinderen (jaar of 10).
Het programma voor hen is hetzelfde en het viel me op dat het niveau niet heel veel hoger lag dan die van de kinderen. Na het huisbezoek hebben we een duik genomen in de zee. Vrijdag was de stichting dicht omdat Tedi, Wiang en Metri een cursus hadden bij de stichting in Ubud. Wij besloten om onze verslagen uit te werken. Dit hebben we 2 uurtjes volgehouden en toen gingen we even naar een restaurant voor wifi. Maar mijne werkte helaas niet. Die avond gingen we uiteten en naar een barretje om een bintang te doen, hier spreek je dan nog wel eens nederlanders en toevallig spraken we een man die hier een huis heeft. Hij vertelde dat als hij weer naar NL gaat , we zijn huis wel kunnen gebruiken (gratis). We zullen zien, we zijn benieuwd!

Zaterdag gingen we dus verhuizen naar Perama. Het is maar een klein stukje op de doorgaande weg. We moesten eerst nog naar de stichting (tenminste, dit verwachtte ze wel) en daarna meteen naar het 'hotel' gereden om de spullen uit het huisje te plaatsen.
Wat bleek? Stond daar de driver van de stichting met alle kinderen en moeders al op ons te wachten! Help, miscommunicatie met Tedi. Hij had duidelijk gezegd dat we 12.30 werden opgegaald. Maar gelukkig zaten ze maar even in het busje heel krap en daarna gingen ze naar huis. Wij zijn nu beland bij Perama, een groot huis maar waar de beesten zo binnen kunnen lopen (via het schuine dak). Hier zit onze vriend de 'gekko' , google maar even ;-). Deze poept nog net niet in mn bed maar er vlak langs. Hmm jungle gevoel komt weer naar boven!
Die avond hebben we weer de gezelligheid in het centrum opgezocht. We kwamen aan bij de Pocobar. Putu , een man die er werkt, vertelde ons dat er 2 NL meiden kwamen en dat het misschien leuk was om ze te ontmoeten. We spraken daar af, namen een drankje en gingen lekker lounge. Het werd een late avond (ahum 00.00uur, normaal beginnen we net).

Zondag hadden we een iets relaxter dagje. We gingen nog even wat interviewvragen voorbereiden voor vandaag (maandag) en vervolgens op onze scooter naar Singaraja om te shoppen bij Hardy's. Onderweg werden we terug gefloten door de politie; oeps 1 richtingsverkeer, nou ik zag geen bordje! Gelukkig hoefde we niet te betalen en nadat ik de man de hand schudde gingen we er al lachend vandoor.
Het shoppen viel zwaar tegen, zowel de kleren als de maat (alweer!).
We hebben hier dus even gekeken en boodschappen gedaan (wij hollanders pakken 3 bananen van een tros, maar je moet ze dus allemaal kopen).
Die middag aten we een lekkere fruitsalade (zelfgemaakt) en daarna heb ik even geskyped met moeders!
'S avonds aten we bij een warung aan het strand, en hebben we een Sarong gekocht die we nu weer goed kunnen gebruiken want straks (het is hier bijna 16.00uur) hebben we een ceremonie van de nieuwe locatie (alles wordt gevierd!!).
Vanochtend trouwens ons eerste interview gehad met het speciaal onderwijs en nu zijn we aan het chillen (wat een beroerd werk!)...

Nou hehe, er komt weer een einde aan hoor!

Sampa Jumpa!

Daaag allemaal, wacht jullie reacties weer af, leuk :D

Laatste dag in Ubud

Lieve allemaal,

Zijn jullie allemaal ongedeerd gebleven met vrijdag de 13e? Ik zie het eigenlijk nu pas dat het die datum is haha. Het is vandaag alweer onze laatste dag in Ubud, morgen vertrekken we naar het noorden¨namelijk naar Lovina!
We horen verschillende berichten over Lovina, maar dat het een stuk rustiger is, dat vertelt iedereen eigenlijk wel. En toch, we hebben ondanks dat we de keuze hadden, er toch voor gekozen om het te doen, vooral om de stichting te helpen en omdat het een nuttig onderzoek is (in mijn ogen).

Deze week had ik al een update maar omdat ik niet zeker of we komend weekend ook wifi hebben bij het appartement mail ik nog even.
We hebben een actieve week achter de rug. Maandag gingen we de tieners observeren en dinsdag deden we dit ook. Woensdag kwamen ze filmen voor de Indonesische televisie. De bekende 'fara queen' kwam op bezoek, een vrouw waar elke man op valt. Hmm oke leuk... De dag verliep helemaal anders voor de kinderen en tieners, wij zouden in eerste instantie even kijken maar we konden al snel gebruikt worden bij de tieners. We gingen de meiden helpen met kralen rijgen/ kettingen en armbanden maken. Ik zat bij een meisje die aardig veel lacht. Op deze manier kan je gewoon niet chagrijnig worden om het kralen rijgen zo lang te moeten doen! Het is leuk om te zien dat de tieners na 2 dagen je al zien als iemand die bij de stichting hoort, en dat terwijl we alleen nog maar hadden geobserveerd!
De tieners en de kinderen werden gefilmd en ook tijdens de gezamelijke lunch. Ik keek hoe het er aan toe ging. Toen het filmen klaar was bleef ik nog even kijken en wat gebeurde er? De beroemde fara queen ging met mij praten! Haha grappig, ze vroeg hoe ik bij deze stichting was gekomen etc. Na een aantal foto's verliet zij de stichting.
Iedereen ging naar huis of iets anders doen. Tirza kwam even met ons mee naar het huisje. Zij werkt ook voor de stichting maar had wel even zin om bij ons te komen. We hadden even gerelaxed (sante op zn balinees) en daarna gingen we omkleden en douche. We spraken 'savnds weer met Tirza en Jelita af om te eten.
Die dag was er dus sprake van een tsunami bij het eiland Sumatra. In het begin leek alles mee te vallen voor ons maar hoe later het werd hoe meer ons eiland ook in beeld kwam. Omdat wij aan de indische oceaan liggen bestond de kans dat hij onze kant op kon komen.
We zaten lekker te eten maar Tirza werd een beetje ongerust. Na het eten gingen we met zn 3e op de scooter (is hier heel normaal) terug naar het centrum. We dronken wat bij XL Lounge en toen werd het ons duidelijk over de aardbeving. Even zaten we dus in spanning maar de balinese band speelde gewoon door en de Australische en andere toeristen deden alsof er niets aan de hand was.
We deden nog een bintang en daarna gingen we richting ons huisje.

Donderdag gingen we namelijk vroeg op omdat we nu de kinderen wilde observeren. Wij kwamen aan om 8.45 (erg he, noem ik vroeg, haha)! Maar alleen de medewerkers zaten er. De school was dicht omdat deze week al werd geopend vanwege de filmploeg. Nou stonden we dana om 9.00 uur weer bij ons huisje. We besloten om ons om te kleden en naar Monkey Forest te gaan (het apenbos!!)
We namen heel weinig mee, een camera, water en geld voor de entree, want de apen staan erom bekend dat ze alles afpakken.
En eigenlijk was het nog stom dat ik me water mee had want ja die wilde ze allemaal wel hebben (hierdoor kwamen er wel apen op je af ;d) Als ik even bukte om een foto te maken kwamen ze gewoon op mn rug zitten. Maaik vond het allemaal maar een beetje eng maar dat was ook wel logisch; sommige waren echt agressief , die vielen mensen aan en lieten hun tanden zien. Daarom is niet iedereen zon geweldige fan van het bos.
Na het bos (11.00uur alweer) gingen we nog even de winkeltjes bekijken en toen naar huis. Even wat gedronken en plan de compagne; we gingen nog even beltegoed halen, pinnen en over de markt. We waren 14.00uur bij Sjaki, deden daar nog even een colaatje en vervolgens namen we een duik in het luxe zwembad van een Spa Resort hier even verderop. (Betaal je overigens wel de nederlandse toegangsprijs voor)!
Na de heerlijke duik met uitzicht op de rijstvelden, waar we een stel uit Maastricht hadden ontmoet, gingen we douchen en we spraken met dat stel af om te gaan eten bij Sjaki.
Ze kwamen ook nog opdagen, en het werd een gezellige avond.

Vrijdag (vandaag) gingen we dan wel observeren bij de kinderen maar ook vandaag werd er gefilmd. We gingen wel gewoon door met het programma. Maaike en ik zaten ieder in een andere klas en dit verliep wel weer een beetje anders dan bij ons in Nederland. De ouders mogen sowieso mee de klas in (methode van Sjaki is 'totale communicatie'). Maar hierdoor zijn de ouders wel continue met hun kinderen bezig (goed en slecht). Ze slaan hun kinderen veel sneller dan bij ons. Het is niet echt schokkend maar zelf zou ik dat nooit doen. Brr kippenvel!
Het klasje is inprincipe om 11.30 klaar maar mdat de filmploeg wat later begon moesten ze wachten. En dat was ok wel zielig; hele tijd wachten op hun stoel terwijl er niets gebeurde! Logisch dat ze onrustig werden... Nou goed een uurtje later werd er dan bij ons in de klas gefilmd, lekker moment, niemand had speelgoed o.i.d dus het was een chaos.

Na de middag konden we bij Sjaki nog lunchen, en daarna gingen we met Jelita mee naar huis (met zn 3e op de scooter)! Zij 'woont' ook echt heel mooi en heeft een bijna nieuwe kamer!
Vervolgens gingen we terug, maaike en ik even omgekleed en voeten gewassen (slippers moeten uit in de klas) en daarna gingen we met de drive Madee en Oom Sam naar een markt voor slippers. Dachten we, het was namelijk geen markt maar het waren gewoon wat iwnkeltjes. Haha toch nog wat leuks gezien voor 30.000 roepia (nog geen 3 euro).

Nu ben ik wel aan het einde van de week aangekomen! Vanavond eten we bij Sjaki en morgen om 10.00uur vertrekken we naar Lovina, dit zal ongeveer 2½ tot 3 uur rijden zijn omdat we door de bergen moeten.

Nou dag allemaal!

Veel liefs, Evelien

Eerste week

Hallo allemaal,

Bij jullie is het nu 2e paasdag. Hier wordt er verder geen aandacht aanbesteed. Er is namelijk maar een paar procent cristen hier op Bali, goede vrijdag kennen/vieren ze dan weer wel.

Zaterdag nam Thijs (opdrachtgever) afscheid. We hadden besloten deze dag geen wekker te zetten en uit te slapen, toch viel het uitslapen erg mee. We hebben nog even een tijdje bij de warung (restaurant) van de stichting gezeten. Hier hebben we ook gezamelijk gelunched. Brood,kaas,eieren,tomaat,komkommer en sla. Iets wat voor ons nog niet zo bijzonder is, maar voor de andere stagiaires wel goddelijk is. Hmm dit zullen wij later waarschijnlijk ook ervaren.

Na de lunch ging ieder voor zich wat doen. Wij gingen de andere kant van de straat verkennen (monkey forest road). Na een half uurtje gingen we weer even naar ons appartement. Daarna gingen we weer naar Sjaki (stichting afkorting ;)). We zeiden gedag tegen Thijs en gingen vervolgens weer terug naar ons appartement.
Ik had een beetje een raar gevoel in mijn buik en had niet zoveel trek. Sowieso hadden Maaike en ik allebei weinig trek dus haalde we wat in de supermarkt. (Dan kan je dus amper wat kopen als je geen gasfornuis hebt of een waterkoker, dus we zaten aan de chocoladecroissantjes). Gelukkig ging voor het slapen mijn buikpijn over!

Voor zondag hadden we besloten om een scooter te huren, dit had ik zaterdag geregeld. We zijn wel afgezet als ik Jelita mag geloven. Hmm weer een lesje voor de volgende keer.
Jelita ging zondag mee brommeren, dat gaf ons wel een fijn gevoel. Je verdwaalt hier heel snel en daarnaast was het erg wennen om links te rijden en al die gehaaste reizigers te passeren. Maar oefenen baart kunst. We zijn naar de sawa's gereden, vervolgens gingen we weer terug en daarna weer een andere route genomen. We wilde namelijk naar het olifanten safari park.
Het duurde vrij lang voordat we er waren en als je de balinezen de weg vraagt, wil het niet zeggen dat dit altijd juist is. Na een tijd te hebben gebrommerd waren we er.
Wat bleek? Het park was alleen al 174.000 roepia per persoon (ongeveer 11.000 roepia staat gelijk aan 1 euro). Maaike had perongeluk de dollar tekens gelezen ipv de roepia. Dus het was geen 19 roepia. Haha wel jammer maar omdat we al zover hadden gereden wilde weo ok niet zomaar gaan. We deden dus alleen de entree van het park en niet het ritje op de olifant (kostte in totaal iets van 550.000 roepia.

Het park viel toch wel tegen qua grootte, ze hadden wel volgens eigen zeggen 3,5 hectare grond maar daarvan was ruim de helft bedoelt voor de ritjes op de olifanten.
Helaas maar met heel wat prive shoots met olifanten, en de kleine olifantjes hebben gezien en een olifantenshow als toetje, was het toch wel weer erg leuk.

Vandaag, maandag, voor het eerst aan het werk voor de stichting. We hebben de tienergroep geobserveerd. We werden er wel een beetje moe van alleen, stil zitten; kijken en schrijven. Hmm nee laat ons maar aan het werk! Maar het gaat ook allemaal in een rustig tempo, heel anders vergeleken met ons! Alleen de picto's en de afwisseling in het programma lijkt wel op dat van ons. (Andere stagiaires hebben hier ook al veel inbreng gehad).

Ik zal er weer een paar foto's bij zetten! Vooral die van de olifanten zijn leuk ;)

Sampai Jumpa!
X Evelien