Selamat Siang!
Bedankt allemaal voor jullie reacties op mn laatste blog, erg leuk om te lezen, ook hoe het bij jullie gaat (blijf je toch een beetje op de hoogte).

Het is alweer ruim een week terug dat we naar Lovina zijn vertrokken. Om precies te zijn, zijn we zaterdag 14 april om 10.15 vertrokken. De chauffeur Madé reed ons samen met de kok en de nachtbewaker van de stichting. Jelita ging ook mee, gewoon om te kijken hoe het er hier in het noorden eruit ziet. Eigenlijk hebben we vanuit de auto nog het meest gezien (groene sawa's, bergen en meren)want toen we aankwamen gingen we al snel lunchen en daarna waren we helemaal op. Jeetje, van het niets doen? Nou ja misschien ook wel, maar ook vanwege de warmte. Het is nog steeds moeilijk wennen aan die benauwde warmte.
Bijna op het einde van de rit kwam Tedi voorbij scheuren op z'n brommer. Tedi is de headmaster in het plaatsje Selat en zal ons begeleiden in het onderzoek. Hij bracht ons naar het hotel. Nou zo noemen ze dat, het zijn aparte appartementjes (zonder keuken etc) maar we hadden een wel ruime kamer met een heeerlijke douche, lekker in de buitenlucht en we mochten onszelf schoonmaken tussen de muggen met een heerlijk schoon emmertje water. (Niets voor ons dus). Dus we gingen eigenlijk meteen al verder kijken en praten met mensen in de omgeving. Het was allemaal even wennen. De gezelligheid die we in Ubud elke avond opzochten zal nu wel anders worden.
We hebben ook even het strand bezocht, dat tevens wel heel dichtbij was! Het strand is hier wat donkerder (zwarte steentjes) maar de zee is wel heerlijk cool.

Zondag (15e van april) hebben we een scooter gehuurd via het hotel. Hier betaalde we nu nog wel 35.000 roepia voor (3 euro) maar als we deze een langere tijd houden hoeven we minder te betalen, en dat hebben we inmiddels (zaterdag21)geregeld; de scoopy is nu 6 weken van mij! De zondag besloten we om een stuk van de omgeving te gaan verkennen en zodoende gingen we naar het westen van het eiland. We sloegen onderweg ergens in en kwamen hier twee meiden uit Duitsland tegen, zij vroegen ons de weg naar de 'hot springs'. Wij hadden geen idee, we reden maar wat rond, maar hielpen ze wel met rondvragen aan de locals.
En zodoende gingen we op de juiste route met hun mee naar de hot springs, we dachten leuk een waterval. Entree betaald en toen kwamen we erachter dat het een soort 'heilbad' te zijn. Een bad met warm water en uit de kranen kwam 'hot' water wat goed voor je is. Wij hadden hier niet opgerekend (geen bikini, geen handdoek) en dus moesten we die terplekke even kopen. Nou vooruit voor nog geen 9 euro 2 bikini's gekocht, het kon nog lager maar ze deden hier al moeilijk over en deze zaten goed! De rest van de bikini's zijn maatje xxxxxs!
Nadat we hadden omgekleed moesten we het water in maar wat bleek? Alle vrouwen hebben hier gewoon korte kleren aan en dus werden wij wel heel erg aangekeken door iedereen....
Ahum nou erg geweldig voelde wij er ons niet bij maar de omgeving waar we ons in bevonden maakte alles weer goed, zo groen!
De meiden uit Germany vertelde ons dat ze verbleven in Perama (ik heb er eigenlijk naar gevraagd) , ze vertelde dat ze heel goedkoop zaten (3euro voor low budget en 5/6euro voor iets luxer). Ze hebben internet en een gewone douche (belangrijk!!) Hier zijn we deze zondag heen gegaan en hebben dit vastgelegdvoor de zaterdag erna.
'S avonds hebben we de gezelligheid in Lovina Centra opgezocht, rustig maar wel gezellig. Een aantal barretjes met live music maakte het wel weer leuk.

De maandag gingen we naar Selat (een plaatsjerichting de bergen).Tedi haalde ons op. Het was wel weer even wennen (8.30 vertrekken) Maar het was erg leuk. Er zijn namelijk 2 groepen in Selat (speel-leergroepen noemen ze dat). En deze dag waren de kinderen er van 3 tot 6 jaar, een aantal met down en sommige met autisme, zoooooo sweet!
Daarna zijn we op huisbezoek geweest bij één kindje.
'S middags kwam er een flinke tropische regenbui, waardoor alles onderliep.
We worden nu al af en toe moe van het steeds uit eten gaan, dus we hebben bij de supermarkt een pak meld en cornflages gekocht en bij onze kamer lekker opgegeten. Het was heerlijk!

De dinsdag en de woensdag dat we bij de stichting in Selat waren, waren deze kinderen er ook nog. We hebben hierbij veel geobserveerd en foto's gemaakt. Nadat de kinderen (om 11.00uur al) werden opgehaald door de chauffeur, gingen wij lunchen. Hmm lekker vroeg voor ons dus, wel even wennen om dan al rijst te eten terwijl we om 8 uur nog aan het ontbijt zaten!
Na de lunch is er iedere dag (behalve zaterdag) een huisbezoek. We komen hier echt bij de lokale bevolking, tussen(soms) de varkens of andere beesten en (vaak)de grote families, want iedereen leeft hier bij elkaar.Dinsdag hebben we 'onze' nieuwe locatie gezien, ik noem het ons omdat ik me al helemaal thuis voel bij deze mensen in het noorden! Alleen het is ook een beetje ons project wat we kunnen opzetten. De nieuwe locatie is meer bij de grote stad Singaraja en het is eigenlijk een groot huis met allemaal aparte kamers. Eerlijk gezegd vind ik het erg klein om hier 8 kinderen (waarvan de helft met moeder meekomt) in les te geven en dat heb ik ook eerlijk gezegd. Tedi en de teachers van Selat (Metri en Wiang) begrepen dit wel maar gaan er nog over nadenken. Wij, Maaike en ik, gaan deze locatie uiteindelijk opknappen (samen met anderen) en willen hier de tieners die we gaan interviewen, op deze locatie onderbrengen.

De donderdag kwam een andere groep van de stichting; de wat ouderen kinderen (jaar of 10).
Het programma voor hen is hetzelfde en het viel me op dat het niveau niet heel veel hoger lag dan die van de kinderen. Na het huisbezoek hebben we een duik genomen in de zee. Vrijdag was de stichting dicht omdat Tedi, Wiang en Metri een cursus hadden bij de stichting in Ubud. Wij besloten om onze verslagen uit te werken. Dit hebben we 2 uurtjes volgehouden en toen gingen we even naar een restaurant voor wifi. Maar mijne werkte helaas niet. Die avond gingen we uiteten en naar een barretje om een bintang te doen, hier spreek je dan nog wel eens nederlanders en toevallig spraken we een man die hier een huis heeft. Hij vertelde dat als hij weer naar NL gaat , we zijn huis wel kunnen gebruiken (gratis). We zullen zien, we zijn benieuwd!

Zaterdag gingen we dus verhuizen naar Perama. Het is maar een klein stukje op de doorgaande weg. We moesten eerst nog naar de stichting (tenminste, dit verwachtte ze wel) en daarna meteen naar het 'hotel' gereden om de spullen uit het huisje te plaatsen.
Wat bleek? Stond daar de driver van de stichting met alle kinderen en moeders al op ons te wachten! Help, miscommunicatie met Tedi. Hij had duidelijk gezegd dat we 12.30 werden opgegaald. Maar gelukkig zaten ze maar even in het busje heel krap en daarna gingen ze naar huis. Wij zijn nu beland bij Perama, een groot huis maar waar de beesten zo binnen kunnen lopen (via het schuine dak). Hier zit onze vriend de 'gekko' , google maar even ;-). Deze poept nog net niet in mn bed maar er vlak langs. Hmm jungle gevoel komt weer naar boven!
Die avond hebben we weer de gezelligheid in het centrum opgezocht. We kwamen aan bij de Pocobar. Putu , een man die er werkt, vertelde ons dat er 2 NL meiden kwamen en dat het misschien leuk was om ze te ontmoeten. We spraken daar af, namen een drankje en gingen lekker lounge. Het werd een late avond (ahum 00.00uur, normaal beginnen we net).

Zondag hadden we een iets relaxter dagje. We gingen nog even wat interviewvragen voorbereiden voor vandaag (maandag) en vervolgens op onze scooter naar Singaraja om te shoppen bij Hardy's. Onderweg werden we terug gefloten door de politie; oeps 1 richtingsverkeer, nou ik zag geen bordje! Gelukkig hoefde we niet te betalen en nadat ik de man de hand schudde gingen we er al lachend vandoor.
Het shoppen viel zwaar tegen, zowel de kleren als de maat (alweer!).
We hebben hier dus even gekeken en boodschappen gedaan (wij hollanders pakken 3 bananen van een tros, maar je moet ze dus allemaal kopen).
Die middag aten we een lekkere fruitsalade (zelfgemaakt) en daarna heb ik even geskyped met moeders!
'S avonds aten we bij een warung aan het strand, en hebben we een Sarong gekocht die we nu weer goed kunnen gebruiken want straks (het is hier bijna 16.00uur) hebben we een ceremonie van de nieuwe locatie (alles wordt gevierd!!).
Vanochtend trouwens ons eerste interview gehad met het speciaal onderwijs en nu zijn we aan het chillen (wat een beroerd werk!)...

Nou hehe, er komt weer een einde aan hoor!

Sampa Jumpa!

Daaag allemaal, wacht jullie reacties weer af, leuk :D