Goedenmiddag allen!

He he , geen wifi bij ons huis dusvandaar de late reactie.
Ga er maar goed voor zitten, maar doe het wel als het wat minder weer is bij jullie want je bent een tijd bezig (voorlopig is het bij jullie ook mooi weer zie ik!)

Woensdag (rabu) 10/5
Vandaag gingen we vroeg uit de veren want we wilde de trip naar Ubud afleggen op de motorbike (scooter dus). Tedi zorgde ervoor dat onze bagage bij Perama werd opgehaald door de driver van Selat; Komang. De spullen werden bij Tedi bewaard en zo hoefde wij alleen maar een rugtas mee te nemen naar Ubud. We verblijven daar namelijk 4 nachten en onze koffer kan (helaas) niet mee. Dus met een klein opgekropt tasje en een buddy (kleine ruimte in je scooter) verder gingen we dan op pad. Eerst nog even naar warung Nyoman op het strand, de jongens wilde ons nog even gedag zeggen. Ze gaan ons missen (zeggen ze.. lief he!). Rond half 10 vertrokken en we wilde zo voorzichtig mogelijk aan doen, want ze rijden hier als gekken rond af en toe. We moesten door de bergen dus de lange broek was al aan en de trui was mee en dat was maar goed ook. Gelukkig regende het niet, iets wat nogal vaak voorkomt in de ochtend/begin middag. We waren net op tijd. Vanaf de bergen hadden we af en toe hele mooie uitzichtpunten gezien maar we zijn wel doorgereden. Rond half voor 11 waren we erdoor heen en gingen we in een plaatsje bij warung Tahu wat eten. Om kwart voor 11 zaten we aan de pangsit, gefrituurde hapjes, met witte rijst en een milkshake. Het leek voor ons wel al middag. Na een kleine zoektocht hadden we Ubud gevonden, wat voelde het weer vertrouwd om op de doorgaande weg naar de Monkey Forest Road te rijden. We kwamen voor 13.00 uur aan, een erg lange maar relaxte trip. We gingen weer naar het appartement waar we de eerste dagen ook hebben verbleven, ze herkende ons nog! We zitten nu alleen 1 hoog, nu kijken we over de rijstvelden ipv er tegen aan!
Daarna zijn we gaan pinnen want we dachten dat we het geld waren vergeten, dachten ja, later vonden we het geld nadat ik 200 euro had gepind...
Kort daarna naar Bali Mode gegaan om ons visa te verlengen, ik dacht dat ik hem eind juni namelijk voor een tweede keer moest verlengen (heb nu een visa voor 60 dagen, daarna kan ik hem alleen verlengen met 30 dagen en dat moet dus eind mei gebeuren) maar gelukkig hoeft dit niet want de 30e dag van mijn visa valt op 1 juli en dan vertrek ik! Dus dat scheelt me even 60 euro....
Daarna gingen we naar de warung van Sjaki alleen er was niemand meer alleen oom Sam. We dronken wat en gingen daarna douchen en kwamen een uurtje later weer terug. De vertrouwde nasi goreng smaakte weer uitstekend. Nu kwam iedereen wel en hadden we weer even bijgepraat.

Donderdag (kamis) 10-5
We hadden de wekker gezet om 8.30, daarna even ontbijten en de feedback van Thijs verwerken. Hij had ons namelijk gemaild maar we kunnen niets doen omdat we in Ubud waren. Tot 11 uur gechilled en daarna naar Sjaki gegaan om te helpen met de voorbereidingen van morgen; Sportdag.
We hebben schoongemaakt en de spelletjes uitgelegd gekregen. Tot 14.30 waren we bezig en daarna hadden we weer vrij (hoe relaxed). We hebben toen ansichtkaarten gekocht en geschreven en boodschappen gehaald. Om 16.00 had Maaike een paar offertjes aangestoken voor haar oma, die vandaag begraven werd. Daarna weer gechilled en om 18.00 naar de warung voor (hij verveelt niet) de nasi goreng. We waren vroeg klaar en wilde niet direct al naar huis, we zijn daarom even (twee panden verder) naar de XL Sisha Lounge geweest. De band begon net te spelen maar verder was het heel rustig. We dronken wat cola en kwamen later Jelita ook nog tegen, zelfs die vond het rustig!
We gingen uiteindelijk 21.30 naar huis maar dat was ook niet zo erg, morgen vroeg op!

Vrijdag (jumat) 11-5

Om 06.00 uur opgestaan, om 06.30 (ons vroegste) ontbijt genuttigd en om 07.00 uur bij de stichting. We waren eigenlijk al veel eerder klaar, we hebben hier geen uur nodig meer in de morgen, met 10 minuten zijn we allebei klaar! (Ging het in NL ook maar zo makkelijk...)
Vannacht had het ontzettend geregend, nog nooit zo erg heb ik het gehoord 's nachts. Het hele voetbaldveld lag onder water. We hielpen de andere medewerkers met het inpakken van een aantal eten en drinkwaren. Inmiddels kwam de zon en konden de ergste plassen een beetje drogen. Er kwamen ook nog studenten (NL en DUI) uit de omgeving van Denpasar helpen. Toevallig ook een meisje uit Alkmaar, die dezelfde opleiding doet als ons, we hadden haar nog nooit gezien!
Na 8.30 kwamen de kinderen van verschillende scholen; speciaal onderwijs, het reguliere onderwijs, de kids van Sjaki en die van de internationale school. Het programma liep een half uurtje uit (de kids van Sjaki waren nog niet compleet). Maar toen mochten ze beginnen met dansen. Daarna stormde ze op de spelletjes af. Ik had een spel met de ski's waar ze met hun voeten in de banden moeten gaan staan als team en dan voort moeten bewegen. Ik leerde de balinese woorden voor links en rechts (Kiri - kanan) en coachte de kinderen. Ze waren allemaal al sneller klaar dan de planning had beschreven maar dat mocht de pret niet bedrukken, ze konden lekker hun ei kwijt in de plassen. Bovendien was het leukste om te zien dat iedereen zo genoot. Om 11.00uur was het afgelopen en kregen de kinderen (en wij) een lunch. De kids gingen naar huis en wij bleven nog even met iedereen nazitten. Rond 12.30 gingen wij ook naar huis, al het modder van ons afspoelen, we zaten helemaal onder. Daarna hebben we ons visum compleet gemaakt, postzegels en boodschappen gekocht. Eenmaal thuis weer even gechilld. Om 16.00 vroegen we aan elkaar wat we nog wilden gaan doen, maar we wisten het even niet, op dat moment ben ik in slaap gevallen tot bijna 18.00uur! Daarna hebben we ons meteen omgekleed en gingen we naar Bali Budha, een restaurant waar we eerder zijn geweest, wat zich heel bewust bezig houd met de ingrediënten. Een lekkere vitamine c shot juice, daar had ik wel zin in. Toen ik hem kreeg was het een groene pap. Hmm iets minder. Ik at lekker even tagliatelle met pesto maar in combinatie met de juice was het erg vullend en machtig. Maaik nam een pizza, weer even wat anders. We gingen weer optijd naar bed, niet dat ik moe was, ik had nog 2 uur geslapen, maar Maaik wel.

Zaterdag (sabtu) 12-5
We wilden vandaag gaan shoppen in Denpasar en daarom gingen we er om 08.00 uur uit. Om 09.00 ontbijt en even voor 10e gingen we op één scooter op pad. Denpasar is ontzettend druk en ondanks het vele vragen naar een shoppinghall/market, wisten we niet waar we nou naartoe moesten. We zagen een soort markt en wilde daar even heen. Eenmaal geparkeerd kwamen we erachter dat het een soort foodhall was, en ook waar alleen locals komen. Dan val je weer lekker op...
Snel weg daar, maar toen begon het te regenen. De gele teletubbieponcho's gingen aan en de rit ging verder naar Kuta. Eenmaal in Kuta reden we ook eerst 10 keer verkeerd, zelfs na het vele vragen kwamen er (bijna) niet meer uit. We reden langs de duurde winkels en toen begon het weer keihard te regenen. Onze eerste schuilplek was de MAC! Inmiddels, 12.30, hadden we wel een beetje trek gekregen. Eerst dus gebunkerd en geschuild. Na 13.00uur gingen we dan naar de markt, nu keken we wel wat serieuzer naar de kleren dan de eerste keer, dat was toen ook nog maar de 3e dag en nu hebben we het echt ‘nodig' ;). Ik kocht een jurkje, 2 zonnenbrillen en 5 armbandjes. In de winkel heb ik nog het meest uitgegeven; 49.000rp voor een legging is ongeveer 4 euro. Tijdens het shoppen regende het ook weer keihard, we schuilde bij het bekende merk Ripgurl en daarna besloten we om te gaan want we wilde de weg graag nog terug vinden voordat het donker werd.
Rond 16.00 gingen we dan naar huis, we kwamen over het noord oosten van Ubud uit ipv het zuiden en we waren na 18.00 pas thuis. Wat een gedoe om de weg te zoeken maar wel weer een avontuur...
We zaten eerst even na met wat chocopinda's en ruim een uur later gingen we naar Sjaki om de laatste nasi goreng te nuttigen. Het was er erg rustig dus zijn we optijd weg gegaan. Morgen weer een lange trip terug naar Lovina.

Zondag (minggu) 13-5
Het leek vandaag wel nationale ceremoniedag.
Om 07.15 de wekker en nog om 8.30 vertrokken, wat zijn we weer snel! We gingen nu over het oosten terug naar het noorden. Via Lake Batur. Op deze route lagen twee tempels die we wilden bekijken maar eigenlijk reden we er zo voorbij! We moesten namelijk eerst nog een zijweg in en dan 3 km rijden, wisten wij veel, daar hadden we geen zin in hoor, we wilde weg uit de bewolking en reden door. Nou begon het avontuur; voor het eerst gestopt door de politie dus we dachten dat we moesten dokken, dus ik begon maar eerst met een hand te schudden (werkt volgens mij wel) en me voor te stellen. Nou het werkte inderdaad, we hoefde alleen ons rijbewijs te laten zien! We mochten weer door en kwamen de volgende opstakel tegen; een lokale vrouw met offertjes op haar dienblad. We werden gezegend voor een goed leven en kregen een offer op de scooter, rijst op ons voorhoofd en we werden besprenkeld met rijstwater. Daarna kon ze heel goed vertalen dat ze er geld voor wilde hebben, hmm vooruit maar het sloeg nergens op. Daarna waren we bijna op de T-splitsing naar Kintamani. We konden op dit kruispunt de berg en de meer Batur bewonderen. Alleen voordat we dat mochten doen, moesten we uiteraard betalen, ook weer zoiets onzinnigs! Ik ging in discussie maar dat heeft allemaal geen zin...
Op het uitzichtpunt zijn we even gestopt om wat te drinken/eten. De zon begon te schijnen en het uitzicht werd al beter!
Daarna door naar Kintamani, heb je ook een uitzicht over de berg en het meer. Maar er hing daar zo'n donkergrijze bewolking dat we door zijn gereden. Onderweg kwamen we trucks, auto's en vrachtwagens tegen met mensen erin en de muziek aan. We werden door politie gewenkt dat we rustig moesten rijden maar ondertussen werden we door iedereen bekeken.
Het was nog steeds bewolkt maar we gingen nu door de bergen, wat erg mooi groen en bosachtig eruit zag. Het voordeel ook is dat het een stuk rustiger was dan de andere route, toch deden we rustig aan met al die haarspeldbochten (get drunk!). Helaas moest ik echt heel nodig plassen en er zijn hier geen wc voorzieningen dus ik maar even de bosjes opgezocht; handig met m'n knalroze vest. Maaik nam een sigaretje voor de afleiding maar iedereen kon het zien. Oh wat erg was dat!
We vroegen ons af waar we nou waren maar het stond gelukkig aangegeven; Tamblang, we waren al bijna op de doorgaande weg in het noorden!
Het ging erg snel, uiteindelijk waren we om 11.45 bij het huis wat we vanaf vandaag hebben gehuurd. We hebben meteen aan Tedi laten weten dat we er waren, we wilde wel weer even wat anders aan! Maar de koffers konden pas rond 17.30 worden gebracht ;(. In de tussentijd regende het de hele tijd, we waren net op tijd terug. Ik in slaap gevallen op de bedbank die buiten staat en daarna boodschappen gedaan, in het half uurtje dat het droog is geweest. De vader van Dewa (eigenaar van het huis) was heel aardig en hij heeft met ons (in het Indonesisch) gepraat. En wat ik er van begreep is dat hij het erg goed vond dat we uit NL kwamen en dat hij het verleden (de geschiedenis van NL in Bali) vergeet en daar niet naar kijkt. Grappig he!
Rond 18.00 konden we ons eindelijk opfrissen, weliswaar met de enige handdoek die we hebben gekregen van de eigenaar, hmm.. Om 19.30 eindelijk wat kunnen eten bij de warung op het strand. Ik had zomaar weer even zin in een nasi goreng met gado gago saus, toch smaakte hij heel anders ;(
We werden weer open ontvangen door de jongens en door Annika, ze waren weer blij dat we er waren (zoveel zeggen we niet eens tegen elkaar haha). Maar het idee is heel leuk.
We hebben het niet te laat gemaakt deze avond.

Maandag (senin) 14-5
De dag startte alweer met regen. We werden alleen wel min of meer verwacht in Selat, ook al is dat voor ons onderzoek niet geheel van belang om daar te komen, ze vinden het volgens mij gewoon leuk dat we er zijn. We deden de poncho's weer aan en gelukkig viel het op de scooter wel mee (toch meer wind dus je droogt zo). Eenmaal bij de stichting aangekomen, waren er maar 2 kinderen! Ze zaten in de school ‘kantine' (stelt niets voor, een klein hokje met hapjes/drankjes) een snoepje te eten. De kinderen Gede en Rama werden dus flink verwend want ook tijdens het buiten speel moment, wat niet ging omdat het regende, mochten ze weer naar de kantine. En wij bofte ook, haha als een kind in een snoepwinkel mochten we kiezen wat we wilde eten. Van gefrituurde hapjes tot chocolade tot Fanta. Daarna met de jongens op onze rug terug gelopen, iets wat ze helemaal geweldig vinden. Kort daarna gingen we alweer lunchen (doen we altijd rond 11uur). En daarna op huisbezoek bij een jongetje wat lichamelijk beperkt is, hij kan niet zelfstandig lopen etc. Het huis zag er nog netjes uit en moeder vond het leuk dat we er waren.
Daarna even naar de grote supermarkt gegaan met onze twee collega's Metri en Wian. We zitten nu in een huis dus ja we moeten wel wat meer hebben dan alleen koekjes en drinken...
Toen we thuis waren kwamen Dominggo en Putu langs. En later ook nog de enge Putu. De engerd heeft uiteindelijk ons het huis laten zien etc maar achteraf blijkt dat hij van mij verwacht dat ik het één en ander wel wil kopen omdat ik geld heb (hier moeten we dus voor oppassen). We gaan wel met hem om, ik zeg hem ook wel gewoon gedag omdat ik geen ruzie wil maar een lieverdje lijkt hij me niet. Later gingen ze weg, ik bleef alleen nog wat drinken met D. Maaike ging (proberen te ) skypen. Toen D. weg ging kwam Maaik terug en begon het weer keihard te regenen. Alles werd nat en de rolluiken van bamboe moesten naar beneden. We zaten dus gebonden aan huis. We zaten daar even te relaxen en gingen later naar warung B.U waar we eerder al eens hadden gegeten. We hadden zelfs nog een plekje over voor een pisang goreng (gefrituurde bananen). Dit heb ik nog maar 1 keer eerder gegeten dus was wel weer even lekker. Daarna naar het strand voor een after drankje en toen weer optijd naar bed.

Dinsdag (selasa) 15-5
De vader van Maaikie is jarig en dat is een reden om de slingers (uit NL) op te hangen en toast met banaan te maken (in de koekenpan). Daarna hebben we onze schriften(dagboek) bijgewerkt want deze hadden we in Ubud niet meegenomen. En toen hebben we al onze was gewassen (was wel even nodig). Gelukkig klaarde het snel op en kwam de zon weer tevoorschijn, wat we al een tijd niet zo hebben meegemaakt. Het leek even alsof we ons in het regenseizoen bevonden. Daarna hebben we gerelaxed en verveelt, eigenlijk moesten we aan ons huiswerk... In de namiddag, 15.30 kwam Putu ons ophalen, hij had ons uitgenodigd om te komen kijken bij zaalvoetbal. Het was in Singaraja en we dachten dus echt in een zaal, zoals bij ons maar het was buiten alleen wat meer bedekt.
Helaas had hij verloren en dat terwijl hij zo zijn best deed (voor ons ;)).Rond 17.00uur was het afgelopen en gingen wij gelijk door op de scooter naar Lovina center om wat te eten.
We besloten om weer aan de patat met kroketten te gaan zitten. Alleen smaakte hij niet zo helaas. Daarna gingen we opknappen en naar het strand tot 00.30.

Woensdag (rabu) 16-5
Vanmorgen weer naar Selat gegaan. Er waren nu 3 kinderen; Rama, Nanda (overigens een jongentje, trekt altijd een leuke ‘bekkie' met z'n mond) en Helga. De jongens gingen weer achter op onze rug en lagen helemaal in een deuk terwijl wij ons kapot hebben gezweet. We gingen later niet mee op huisbezoek. We gingen thuis eerst lunchen (om 11.15) want we hadden al trek. Daarna gingen we naar het strand (nu bij ons huis, wat echt 30 seconden lopen is, alleen waar niets te doen is verder). We konden heel ver de zee inlopen zonder dat het veel dieper werd, wel een amazing effect!
De jongens kwamen heel even ons vergezellen en daarna gingen we naar huis want er kwam een donkere lucht aan. Toch bleef deze nog een uur weg en gingen we weer even terug naar het strand haha, lekker als het zo dichtbij is. Daarna ging het wel echt regenen, alle was naar binnen verzameld en tussen de was zaten we te kaarten (voor het eerst dat we een spelletje hebben gedaan met zn 2e). We gingen even opknappen (16.00) omdat de warmte wel aanhield. Om 17.30 kregen we wel trek. Arif (de jongen die we ontmoet hebben in de tweede week Lovina, uit Londen) liet weten dat hij weer in Lovina was en met ons wel een hapje wilde eten. We gingen naar warung Dewi, goedkoop maar wel lekker. Daar vertelde hij over zijn avonturen naar andere Indonesische eilanden. Ik zit er nu ook serieus aan te denken om naar de Gili's te gaan. Wel meer mensen die ik spreek zeggen dat het de moeite waard is. Ik wil dan alleen niet komend weekend maar dat weekend daarop. Maaike en Pat willen dat waarschijnlijk in hun vakantie doen dus dan ga ik wel alleen. Maar er zijn daar zooooveel backpackers! Dus Arif heeft me aan het denken gezet. Daarna gingen we naar het strand, bij de warung werd hij ook weer open ontvangen. We kletste daar verder.

Donderdag (kamis) 17-5
Vannacht sliepen we pas laat, ik had wel een wekker gezet om 09.00uur maar de buren, die pal naast ons, bedachten leuk om een zwembad te plaatsen. Toen hebben we maar een ochtendje rustig aan gedaan. Om 10.00uur gingen we met Arif, Putu, zijn vriendin Julia en Dominggo naar het pasgeboren neefje van Dominggo kijken. Van te voren hebben we eerst nog een kraamcadeau gekocht (bedachten dat we geen inpakpapier hadden en de prijsjes er nog op stonden ;)). Het was ongeveer 55 rp. Dat is nog geen 5€ maar voor hun een hoop geld! We kwamen aan bij de familie en echt bijna iedereen was er. Broers, zussen, tantes, oma, opa, vader en moeder en natuurlijk de kids. Het babytje Putu mochten we zien, hij was heel lief en klein maar we mochten hem verder niet vasthouden (durfde er ook niet naar te vragen). Daarnaast is het ook een gewoonte dat moeder maar 2 dagen in het ziekenhuis blijft (1 dag bevallen, 1 dag herstel) en daarna gewoon weer aan het werk gaat.
Daarna gingen we met Arif mee naar zijn hotel. We hadden het warm en hij vertelde dat hij een zwembad had. Relaxed, het hele zwembad was voor ons alleen! We bestelde een lunch en namen een duik. Arif had zijn onderwatercamera mee, heel leuk. Het was echt bijzonder speciaal, het zag er zo mooi uit allemaal en dat voor ons zelf!
Tot 17.00uur gingen we relaxen, daarna naar huis gegaan want Arif en Maaike wilde graag skypen. We startte de scooter maar die van Maaik deed het niet, ik nog te kicken op mn slippers maar wat bleek? De standaard stond uit en dat blokkeert het contact (ja heb ik nooit met mn puchie gehad hoor) Dus dat was wel een blonde actie...
Die avond bij de warung namen we een quiche, iets wat Annika nieuw op het menu had geïntroduceerd. Helaas moesten we er een uur op wachten, waardoor de skypeontmoeting vertraagd werd. Ik ging deze avond op tijd naar huis, rond 23.15 want ik was best moe nog van de vorige avond. Dan is het erg fijn dat we allebei een scooter hebben; kan de ander nog blijven als zij wil.

Vrijdag (jumat) 18-5
Vandaag alweer vroeg wakker maar Maaik sliep nog. Ik heb tot 12 uur een beetje schoongemaakt (ja dat heb je nu met een eigen huis), boodschappen gedaan en op de computer gezeten. Rond die tijd kwam Arif naar ons toe (we vinden het wel leuk om zo met zn 3e op pad te gaan). We besloten om nu naar het strand te gaan want Arif was de avond erg dronken geweest. Hij wilde even een duik nemen in zee. Maar dat werd vervangen door een middagje zwemmen. Er staat namelijk een hele mooie witte villa aan het strand met een prachtig zwembad! We hebben wel eens gekeken maar ik ging gewoon vragen aan het personeel of we het bad een middagje mogen ‘lenen'. Het personeel moest even op de baas wachten. Toen hij eenmaal kwam heb ik uitgelegd wat Maaike en ik hier doen. Hij vond het goed en we mochten (gratis!!!) zwemmen! Woow, gister was bijzonder. Maar dit overtrof alles, het was echt een paradijs! Blij,blij,blij mijn dag kon niet meer stuk. Het personeel keek ons alleen een beetje lachend aan. We vermaakte er ons tot 17.00 (ondertussen het huis bekeken, James bond nagedaan, zo groot dat het was en veel foto's gemaakt etc) wat erg weinig tijd leek (3 uur) maar het was eigenlijk precies goed. Om 17.00 elk personeelslid en de baas gedag gezegd en hartelijk bedankt. Toen snel omgekleed want om 17.30 zou Wian (onze collega) met een aantal vriendinnen van haar, bij de doorgaande weg klaar staan. We gingen naar Penimbanang beach de zonsondergang bekijken onder het genot van een juice (staat deze straat bekend om). De zonsondergang was niet heel duidelijk, het was erg bewolkt, maar het werd wel gezellig. We gingen daarna naar de karaokebar en zongen liedjes als crazyfrog, surfing usa, don't worry be happy etc. Daarna vroeg Wian ons om mee te gaan naar Lovina Center, daar was namelijk een Nederlandse jongen, Thomas, die vroeg of we wilde komen. We namen een drankje in de bar Lumbung en bestelde bitterballen, deze kon Wian en Arif mooi testen en keuren. Wian ging rond 22.30 naar huis en ik ging een half uurtje later, maar niet naar huis, even kijken naar de groep Amerikanen op het strand. Ik hoorde namelijk van Dominggo dat ze kwamen. Arif en Maaike poolde in het cafe verder. Ik zat met de Amerikanen te praten, erg gezellig en leuk om te zien hoe close deze mensen zijn.
Nadat hij weg waren ging ik ook naar huis.

Zaterdag (sabtu) 19-5
We waren vroeg wakker want Arif ging weer verder reizen, nu naar Singapore (jaloers!). Na ns ontbijt gingen we boodschappen halen. We waren er al vrij vroeg (10.00) en daarna ook snel thuis. We hadden alweer trek dus aten we om 11.15 gebakken banaan met brood. Vervolgens zijn we naar het strand gegaan bij de warung. Daar hebben ze lekkere lichtbedjes waar Maaik bijna 2½ uur op heeft geslapen en ik met mn Ipodje muziek zat te luisteren, maar gelukkig genoeg aansprak had van Annika of één van de jongens. Na de zonsondergang zijn we naar huis gegaan en hebben we gekookt! We hadden trek en we maakte salade, kipvingers en gebakken aardappelen. Het smaakte, ondanks de slechte keuken conditie, toch best goed! Daarna gedouched en ik nam nog een drankje op het strand. Maaik wilde thuis liever even relaxen. Er waren helemaal geen gasten in de warung en ik wilde het niet te laat maken. Totdat er 3 dames kwamen en die wilde wel wat eten. Stond ik boven op het dak van de warung de fish te grillen (de kookdames waren al naar huis maar werden wel opgetrommeld) en in de bediening te werken, it feels like im in mine home!
Zondag (minggu) 20-5
Gaaaap het was toch weer laat geworden. Van 6 uur tot 8.45 nog geslapen en toen met Maaik ontbeten. We werden om 10.00uur opgehaald door Wian om met haar en een aantal vriendinnen naar de Git Git watervallen te gaan. Deze is erg bekend in het noorden van Bali. Haar vriendinnen ontmoet, deze maakte erg veel foto's en alles gaat meteen op fb. Het was leuk om te zien. Daarna gingen we naar Thuty haar huis (die was vrijdagavond ook mee). Daar aten we een lunch (witte rijst, gele kippensoep en krupuk), erg lekker alleen de stukjes kip zijn niet altijd te vertrouwen... Vervolgens, welliswaar met twee meiden minder, gingen we naar de rijstvelden in het oosten rijden. Maar dit werd een hele lange trip, weer richting Tamblang (waar we vorige week zondag nog reden) en daar ergens ingestoken en op de meest slechte wegen en in de jungle van Bali gereden. Het was een bijzondere ervaring. Via de meest kleine kronkelweggetjes eindigde e ergens in de middle of nowhere. Dat de mensen daar zo kunnen leven, onvoorstelbaar... Maar geen rijstveld te bekennen. We liepen door het bananen,cacao,kokosbos (allerlei bomen dus) en eindigde bij een hutje. Hier wachtte we even maar er kwam niemand. We zijn terug gelopen naar een ander hutje (is dus gewoon het huis van de mensen). Hier werd door de man kokosnoten gezocht en voor ons klaar gemaakt, we mochten allemaal één kokosnoot opdrinken! Het was niet zo'n harige bruine maar een kale groene... Vervolgens door de jungle terug naar de bewoonde wereld, een klein dorpje... We bezochten de opa van Thuty, deze man was al 88, een aardige leeftijd voor een balinees. Normaal worden ze hier zo rond de 70/75 jaar oud. Er was in dat dorpje ook een tempel, die hebben we bezocht, met onze handdoeken om onze schouders en we mochten niet ongesteld zijn (onrein).
Vervolgens moest ik zo nodig, nou dan maar bij een local, lekker hurken boven de toilet zonder wc papier, nee gewoon een emmertje water om door te spoelen.
Terug naar huis, een lange en vermoeiende trip om weer op de doorgaande weg te komen. Thuis lekker opgefrist en toen bij de warung van de buren gegeten omdat we daar wifi hebben, mijn wifi deed het natuurlijk niet.... grrr krijg wat van deze laptop!
Toen heel even aangesloten bij de warung waar we altijd komen, hier was nu de hele groep Amerikanen aanwezig (30 man). Wel even leuk om met ze te praten maar rond 22.30 gingen we ook weer want morgen moet er gewerkt worden...

Maandag (senin) 21-5
Vandaag weer vroeg uit de veren, waren de buren voor het eerst niet bezig met het zwembad, grrr. Eenmaal 10 minuten bij de stichting belde Tedi ons op. Of ik naar een locatie kon komen met Metri en dan Maaike met Wian les ging geven. Ik kwam aan bij de locatie, bleek het een interview te zijn. Ja, daar hoort Maaike ook bij en ik had geen spullen bij me! Weer een lekkere Indonesische actie. Maar goed het is goed gekomen en om 9.30 zaten we vragen te stellen. Daarna nog naar de stichting gegaan, waar de dag al werd afgesloten. Vervolgens gegeten en toen op huisbezoek bij Gede. Hij had een ongeluk gehad maar we wisten verder niets. Wat bleek, hij is aangereden door een scooter maar deze is niet gestopt. Hij moest voor controle naar het ziekenhuis want hij bloedde heel erg, zelfs uit zijn oog, eng idee he! Maar er was niets aan de hand, hij was zelfs vrolijk dat we hem zagen.
Na het huisbezoek gingen we naar huis, even een wasje draaien. Ik heb nog gezwommen en geprobeerd te kanoën, de eigenaar heeft een cano, dus ik proberen, is hij lek. Ik haalde me open aan de boot, lekker verantwoord meneer de eigenaar. Toen gedouched en om 16.00 een middagdutje op de bedbank buiten. Daarna gerelaxed.

Dinsdag (selasa) 22-05
We hebben we eerst de hele ochtend aan ons huiswerk gezeten. Aardig opgeschoten, dus dat is lekker. 'S Middags naar het strand. Het was warm, het zweet brak ons overal uit, maar we hielden vol. Want zo bruin zijn we niet (komt doordat we vaak binnen aan het werk zijn) dus elk vrij uurtje wat we hebben! We namen een duik in de zee, maar die was echt heel vies! Snel er uit dus. Daarna nog een heerlijke massage gehad (25.000 rupiah, 2 euro). 'S Avonds gegeten bij een warung en door naar het centrum om een biertje te drinken. Het was gezellig maar we gingen toch weer terug naar onze warung op het strand.

Woensdag (rabu) 23-5 zijn we eerst naar de stichting geweest. We gingen niet op huisbezoek, maar met zijn vijven naar de nieuwe locatie. Ik heb daar eerst alle wanden met een stoffer schoongeveegd, de anderen haalde de verfspullen. Toen kon het verven beginnen! Eindelijk! Het gaat hier allemaal net even wat anders dan in Nederland. De verf was op waterbasis en daardoor best wel dun, we hadden een crème kleur en dit ging ook op een crèmekleur.We hoefden alle wanden ook maar één keer te verven. Op de muren zaten allemaal vieze zwarte vlekken en soms bladderde de verf er van af. Dat gaf allemaal niet, gewoon verven en dan zie je de vlekken nog maar. We verfden ook allemaal niet op zijn mooist, heel amateuristisch. Het is Bali, dan geeft dat niet. We hebben die dag alle aparte kamers kunnen verven (6 kamers, waarvan een aantal heel klein). Sneller dan verwacht moet ik zeggen! Daarna eerst naar huis gegaan om alle verf van ons af te schrobben en daarna boodschappen gedaan. Thuis weer ons eigen maaltje gekookt; kipvingers en stokbrood met brie en komkommer, heerlijk! Zelf eten maken is duurder dan uit eten, dus daarom doen we dat niet zo vaak haha. 'S Avonds weer even naar het strand, maar op tijd naar huis. Toch best vermoeiend, zo'n dag schilderen. Zijn we niet meer gewent haha.

Vandaag, donderdag(kamis) 24-5 hadden we om 9 uur met Tedi bij de nieuwe locatie afgesproken. Natuurlijk kwam hij een Balinees kwartiertje te laat. We zijn met zijn drieën verder gegaan met schilderen, nu de hal en de grote ruimte. Om 11 uur kwam Dodi (die we hebben ontmoet op het strand), ons versterken. Om half 12 kwamen ook Wian en Metri. We waren behoorlijk snel klaar met verven, alleen we hebben daarna een hele tijd besteed aan het schoonmaken van de vloer. Gister hadden we geen kranten gebruikt tegen de verfspetters. Vandaag wel, maar dat kon niet voorkomen dat er evengoed een heleboel verfspetters op de vloer zaten. Schrobben met een nat, vies doekje. Ik schilderde de randjes van de wanden met een tandenborstel (van de vorige eigenaar) want een kwast kennen ze niet. Het schoonmaken van de bakken waar de verf in zat, ging op een aparte manier; we deden dat met blaadjes van de grond. Werkte beter dan de doekjes. Rond 3 uur waren we klaar. Morgen zal het gebouw helemaal worden schoongemaakt en dan kunnen we eindelijk spullen van het ingezamelde geld kopen! Rond midden juni zal de nieuwe locatie worden geopend.

Ik hoop dat jullie niet in slaap zijn gevallen bij het lezen van dit enorme verhaal. Ik zal toch echt proberen de volgende keer sneller te zijn!